af0bf0fbe158d405788e27e151780a94_Augustinusparochie-431-242-c-90

Vieringen per 1 juli

Met ingang van 1 juli a.s. zijn de vieringen in onze 4 kerken toegankelijk voor maximaal 100 personen in de Willibrorduskerk en de Franciscuskerk.  In de Lucaskerk kunnen maximaal 50 mensen aan de vieringen deelnemen en in de Michaelkerk 70.

De regels voor de veiligheid zijn niet veranderd maar het is niet meer nodig om je tevoren aan te melden.

Wel wordt gevraagd om bij binnenkomst in de kerk je naam en telefoonnummer te noteren zodat contact kan worden opgenomen als er sprake blijkt van een coronabesmetting.

De vieringen in de kerken zijn op de volgende tijden:

Willibrorduskerk   : zondag  9.30 u

Willibroduskerk    : donderdag 9.00 u

Lucaskerk               : zondag     9.00 u

Michaelkerk           : zondag   11.00 u

Michaelkerk           : zondag   13.00 u Engelstalige viering

Franciscuskerk      : zaterdag 19.00 u

Franciscuskerk      : zondag   10.30 u

Franciscuskerk      : woensdag 9.30 u

Vanaf 1 juli zijn er vanuit de Franciscuskerk geen on-line vieringen meer.

Je bent van harte welkom.

pinkstervuur

Pinksterestafette (2)

Op zaterdag 20 juni was er een geloofsgesprek in de Franciscuskerk in aanwezigheid van het Pinkstervuur en vicaris-generaal Marc Lindeijer.

Bekijk hier de beelden van de Pinksterestafette.

Het Pinkstervuur werd daarna naar de parochie H. Maria Magdalena gebracht met de volgende brief :

Aan onze broeders en zusters in Christus van de H. Maria Magdalenaparochie

Beste parochianen,

Vrede aan jullie.

Met deze brief brengen we jullie het Pinkstervuur, dat wij afgelopen donderdag 18 juni hebben mogen ontvangen van de Vijf Heiligenparochie uit Made. We hopen dat het jullie goed gaat en dat jullie je hebben kunnen aanpassen in deze bijzondere tijd.

Zaterdag 20 juni, gedachtenis van het Onbevlekt Hart van Maria, spraken wij met een achttal parochianen onder leiding van onze pastoor Richard Lobo en in aanwezigheid van zijn collega pater Rian Supardi en Vicaris-generaal Marc Lindeijer over ons geloof. We gingen uit van Handelingen 16, 11-16, de roeping van Lydia. Lydia, een zakenvrouw in die tijd, die zich openstelde voor de woorden van Paulus. De Heer maakte haar hart ontvankelijk voor zijn woorden.

We spraken over wat geloven voor ons betekent in deze tijd, of we ruimte kunnen maken voor God in ons hectisch bestaan en of/hoe we de kracht van Jezus hebben ervaren in de afgelopen coronatijd.
Mooie getuigenissen hoorden we van elkaar, maar ook wel eens twijfel. Waarom durven we niet meer te getuigen van ons mooie geloof, terwijl we zo genoten van het geloofsgesprek met elkaar.

In de afgelopen coronatijd beseften we dat we de liturgie, het samen-zijn en de verbondenheid van de geloofsgemeenschap ontzettend hebben gemist, maar dat er aan de andere kant meer tijd was voor bezinning, genieten van de natuur, stilte en gebed.

We zijn blij met ons geloof en de verbondenheid van onze geloofsgemeenschap. Hieruit halen we de inspiratie om te leven in navolging van Jezus Christus. Deze vreugde wensen we jullie ook toe. Geniet van de kleine momenten van hoop en kracht, geniet van Gods schepping en van elkaar. Wij merken dat dit ons goed doet. Dit wensen we jullie ook toe. Vragen we de H. Geest om negatieve gedachten of oordelen over anderen van ons weg te nemen.

De Heer maakte het hart van Lydia ontvankelijk. Laten we bidden dat de Heer ons hart, en het hart van allen die we ontmoeten ook ontvankelijk maakt.
Hartelijke groet,

Leerlingen van Jezus van de H. Augustinusparochie te Breda
Op de gedachtenis van het Onbevlekt Hart van Maria,   20 juni 2020

 

Ervaringen-in-Coronatijd

Ervaringen in de coronatijd (12)

Jan van den Wijngaard

Als je met iemand in gesprek komt deze dagen dan hoor je vaak “het is een rare tijd”! Voor veel mensen begon dat in maart.

Maar voor mij begon die “rare tijd” op 19 december 2019. Op weg naar huis van het bezoek aan de fysiotherapeut kreeg ik in de auto een hartstilstand. Ik weet hier zelf niets van. Sterker nog van de week voorafgaand weet ik me niets te herinneren. En dat was nog wel een bijzondere week, want zondag 15 december had ik mijn 60e verjaardag gevierd met familie en vrienden. Ik weet alleen dat het een gezellig feest is geweest want dat heb ik gehoord van mijn gasten. Dat gegeven is misschien nog wel het mooiste kado wat je kunt krijgen.

Na de hartstilstand is een chauffeur van de afvaldienst met zijn collega begonnen met reanimeren tot de hulpdiensten het overnamen. De eerste dagen hebben ze mij laten slapen. Rond de kerstdagen ben ik langzaam weer bij kennis gekomen. Mijn familie en kennissen waren flink geschrokken. Maar mede dankzij de goede en deskundige zorgen van het personeel van het Ampia ziekenhuis mocht ik op 13 januari het ziekenhuis verlaten en bij het revalidatie centrum Revant verder aan mijn herstel werken. Ik was een patiënt die niet alleen moest herstellen van zijn hartstilstand maar ook moesten ze rekening houden met mijn Parkinson. Ook hier alle hulde voor de medewerkers van Revant. Na 5 weken mocht ik naar huis.

Eenmaal thuis begonnen de eerste berichten over de corona pandemie. Wat mij het meeste van deze pandemie heeft geraakt is dat 3 mensen waar ik veel en op een prettige manier jaren heb mogen samenwerken in die weken gestorven zijn, en wegens de overheids maatregelen konden we niet bij hun begrafenis of crematie aanwezig zijn. Dus we konden de nabestaande ook niet de hand schudden, een schouderklopje geven, persoonlijk sterkte wensen in deze moeilijke tijd!  En de kerk of aula had bij deze afscheidsdiensten vol gezeten!

Ik ben dankbaar voor de oprechte belangstelling die ik wel mocht ontvangen van velen tijdens mijn herstel. Dat doet een mens goed! Hopelijk kunnen we deze “rare tijd” snel achter ons laten.

 

Augustinusparochie.png 1

Vieringen zonder koren

Zoals bekend worden de vieringen in de parochiekerken per 13 en 14 juni met een aantal beperkingen hervat.

Volgens de richtlijnen van de Nederlandse bisschoppen en het RIVM zullen dat vieringen zijn zonder koor- en samenzang.

Vanwege de risico’s op het verspreiden van het coronavirus bij zang is in de vieringen uitsluitend zang door een cantor (op 6 meter afstand) toegestaan. Er mogen helaas geen koorrepetities plaatsvinden.

De gelovigen en pastores zullen de koren in de vieringen erg missen. Maar we vertrouwen op begrip voor de maatregelen en zijn blij dat we toch in verbondenheid weer kunnen samenkomen.

Het parochiebestuur en de pastores wensen alle koorleden veel sterkte toe in deze moeilijke periode en hopen elkaar in de vieringen te ontmoeten.

Richard Lobo SVD , pastoor

Kees Veelenturf, vice-voorzitter parochiebestuur

 

Ervaringen in Coronatijd

Ervaringen in de coronatijd (11)

Diny Roovers

HOE KOMEN WIJ DE CORONATIJD DOOR?

Mijn vriend woont in Gelderland. De ene week komt hij met de auto naar mij, de andere week ga ik met de trein naar hem.

Mijn vriend heeft twee dochters en drie nog erg kleine kleinkinderen. Die wonen in dezelfde plaats als mijn vriend. Zij houden erg veel van hem en zijn altijd bezorgd om hem.

Toen dan ook in Brabant de eerste coronacrisis uitbrak, waren de rapen gaar, wat synoniem is voor: toen was het huis te klein, toen had je de poppen aan het dansen, toen brak de hel los. In geen geval mocht mijn vriend naar dat Sodom en Gomorra dat Brabant was!

Zoals alle onafhankelijke ouders luisterde mijn vriend ook niet naar zijn kinderen en wilde hij toch gaan. Er werd één voorwaarde gesteld: hij mocht naar Breda om mij op te halen, maar niet om er een paar dagen te blijven.

En zo gebeurde het de eerste weken. Tegenwoordig is het zo, dat mijn vriend met de auto een paar dagen naar mij komt en hij de andere week mij komt ophalen met de auto om een paar dagen bij hem te zijn. Mijn vriend heeft een leuk tuintje, en ik noem het daar mijn buitenverblijf.

Ik heb een verstandelijk gehandicapt zusje, en dat mag ik al bijna drie maanden niet bezoeken. Dat vind ik erg jammer. Zij mag ook niet naar mij komen, mocht niet naar de verjaardag van haar andere zus komen. Nu is ze de 28e mei jarig, net nu de verzorgingshuizen weer gedeeltelijk open mogen. Dat komt goed uit, want nu kan ik wel naar haar verjaardag, maar mijn andere zus niet, want er mag maar 1 persoon per bewoner komen.

Mijn kinderen zijn ook bezorgd om mij, maar zij wonen niet in Breda. Mijn dochter heeft één keer boodschappen voor mij gedaan. Maar ze heeft nog een baan en heeft niet altijd de tijd om naar mij te komen. Bovendien ben ik goed gezond en zijn de winkels dichtbij, dus mijn boodschappen doe ik zelf. Ik maak ook dikwijls een wandelingetje of een fietstochtje.

Moederdag mocht ik bij mijn dochter vieren! Zij heeft een vrijstaand huis en een lap grond om U tegen te zeggen. Dus er is plaats genoeg voor het 1,5 meter leven. Mijn zoon uit Amsterdam heeft mij opgehaald en mijn dochter heeft me weer thuis gebracht.

Mijn buurvrouw is onlangs 95 jaar geworden. Zij is heel slechthorend en bijna blind en verder mankeert ze ook nog het een en ander. Haar enige familielid is een nicht die ook niet alle weken komt. Daarom wip ik elke dag even bij haar binnen, breng de post en verzorg haar gehoorapparaat. Verder wil ze niets door mij gedaan hebben.

Ik heb elke zondag via YouTube naar “onze” Mis gekeken. Dat was hartverwarmend om te volgen. En elke overweging was weer een doordenkertje. Zo ook die van pater Rian van afgelopen zondag over bidden. Jezus bad niet voor de wereld, en terecht: God heeft de wereld aan de mensen gegeven om er iets van te maken. Daarom zie ik in de coronacrisis ook niet de hand van God. En ik ben het ook niet eens met de vromen die zeggen: “God zal alles goed maken.” Juist daarvoor heeft Hij de mens geschapen, om alles weer goed te maken.

In mijn familie heeft het coronavirus niet toegeslagen. Ik heb alleen, zoals gezegd, mijn zusje niet kunnen bezoeken. En ook mijn neef niet, die in een ander verzorgingshuis woont. Wel heb ik hem via een “babbelhut” kunnen zien en spreken op zijn verjaardag.

 

 

 

 

Ervaringen in Coronatijd

Ervaringen in de coronatijd (7-8-9-10)

Brendon Catlow (7)

We live in strange times! Unprecedented times.  I don’t mean the last few weeks. I mean the last two or three generations! Never before has there been a time and place where we have been able to enjoy such unprecedented quality of health and affluence. We are the fortunate ones, because life’s lottery determined that we and our parents and grandparents were born in this place, with these opportunities, in this period of time.

Living a long and healthy life, if not a guarantee, has become for us an expectation. We do not live daily in the anticipation that our children will be taken from us; that real, existential disaster may fall on our families at any time.

Others are less fortunate. Close to half a million people die every year from malaria; mostly young children. Millions more die from lack of access to food or clean water; most of them children. Even in the affluent West, we don’t need to look so far back in our family histories to find a time when less than half of children made it through to adulthood.

And now we have COVID-19. We get a taste of adversity and fear, and then we pray earnestly every week, every day, for God’s intervention. Because suddenly there’s something close to home that’s affecting us and those dear to us. And how quickly we react! Trillions of dollars have already been committed to protecting our way of life; to finding a vaccine as soon as we possibly can.

Yes, we live in strange times. And how odd it feels when reality comes home!

 

Bert en Adje van Ginneken (8)

We keken al een lange tijd uit ‘naar onze zilveren huwelijksdag 19 mei ’20 En zouden het graag gaan vieren ……Het coronavirus gooide werkelijk alles op zijn kop toch.

Toch werd het onverwachts een geweldige Huwelijksdag.Er werden vele bloemen voor de deur gezet,en in ontvangst genomen. En vele mooie kaarten toegestuurd en niet te vergeten telefoontjes en WhatsApps.

En we genieten nog na

Virginie,Stella en Pieter (9)

Een ervaring wat die Carona tijd wat die voor mij betekende is als volgt. Een klein verhaaltje over een persoon in ons midden van een mooie tijd met haar. Op de eerste plaats onze beste vriend en kameraad die is overleden in deze niet zo een mooie carona tijd voor ons, waar we al meer dan 10 jaar een langen en mooie en gezellige tijd met haar mee hebben mogen beleven en dat deden we dagelijks met haar waar ik ook naar toe ging ze was meestal bij me als het toe liet ook heel veel mensen in onze woon gemeenschap kende haar want ze was een lief maatje voor jong en oud hier altijd. Maar ook voor al missen we haar gezelligheid en vriendelijkheid en trouw nog elke dag hier in ons huis als we opstaan elke morgen en naar bed gaan hier we missen haar elke dag nog heel veel in deze Covid 19 tijd.

Jan Mertens  Youtube- en Facebook-vieringen. (10)

Een noodoplossing, jazeker. Het ging en gaat en mag niet anders.

Zelf was ik in de bevoorrechte positie aan een groot aantal vieringen mee te mogen werken als cantor, bijgestaan vooral door pater Rian achter de piano, soms door Monique Tonino of Frank Koot. Er is hard gewerkt en gerepeteerd om de vieringen verantwoord te brengen. Ook technisch: het is jammer dat de camera nooit op de regietafel was gericht als pater Richard in kazuifel aan de knoppen draaide!

Nu er weer iets meer mag zingt af en toe een ander en dat is goed: een ander geluid, maar fijn dat ik menigmaal echt mee mocht vieren in Goede Week en Paastijd.

Ik heb het heel graag gedaan en blijf beschikbaar.

 

 

Ervaringen in Coronatijd

Ervaringen in de coronatijd (4-5-6)

Naam bekend bij pastores (4)

Zo’n moeilijk opdracht heb ik in jaren niet gehad. 3 keer heb ik netjes de mis gevolgd op You Tube.

11 dagen geleden heb ik de angst voor de Corona ervaren. Ik kreeg een antibioticum i.v.m. een ontsteking. Ik kreeg een heftig allergische reactie (kon heel moeilijk ademen). Ik heb nu een inhaler en ik ben aan het opknappen.

Het ergste vind ik dat ik aan bidden niet heb gedacht. God was heel ver weg. Mijn broer zei tegen me, je kunt Corona niet zien en toch geloof je dat het er is, hoe kunt je dan in God niet geloven. Zelfs ONZE VADER (het gebed dat ik van hou) zeg ik veel minder.

Lean Vermeulen (5)

Deze coronatijd heb ik bijzonder ervaren als een tijd van inkeer en bezinning. Blijkbaar was dit nodig om iedereen eens wakker te schudden. Ik heb natuurlijk geen zorgen over werk omdat ik gepensioneerd ben en geen jonge kinderen thuis heb. Daarom vind ik dat mobiele ouderen veel zegeningen tellen. In oorlogstijd was er geen tv, geen internet en het voedsel was schaars. Daarom voel ik mij een rijk mens.

We hebben beeldbellen en Skype ontdekt en zo het Sara feest van mijn dochter gevierd. Ik was naar een uitvaart van onze oude huismeester met iedereen op afstand, maar toch zó dichtbij.

Soms was ik even bang dat ik corona zou krijgen, want ik speelde buiten met mijn extra “kleinkind”, maar ik kreeg tekenen dat alles goed zou komen.

Ik geniet nu dubbel van God’s Natuur, wandel veel en voel me verbonden met heel de aarde.

 

Christien Somers  Bidden en de coronacrisis (6)

Het kon niet liggen aan het geen tijd hebben en toch lukte het mij niet. Ik was verbaasd over mijzelf, ik begreep het niet. Er wordt altijd gezegd; in tijden van nood leert men bidden. Maar toen het coronavirus hier in volle omvang aankwam deed dat ALLES met mij maar bidden deed ik nauwelijks! Ook al bereikte mij, op allerlei veilige manieren, initiatieven van o.a. bidden met de Paus, eucharistievieringen volgen, kaarsjes branden in de kerk en skypen met de Biddende Moeders, ik kwam tot weinig. Ik kwam tot minder dan ik had verwacht en soms kwam ik zelfs tot een dag ‘zonder God’. Het frustreerde mij en ik begreep maar niet hoe ik zo ver kon afdwalen juist nu, in deze tijd!?

Ik worstelde maar door, deed steeds weer pogingen, maakte voornemens en bleef mij de vraag stellen; ben ik eigenlijk wel zo gericht op God als ik dacht te zijn? Ik had het idee, van mijzelf, dat ik iedere dag probeerde te leven zoals Jezus ons heeft voorgeleefd. Dat dit meestal 100 keer op een dag mislukt in plaats van dat het mij lukt, daar ben ik min of meer aan gewend geraakt. Maar dat ik het nu voor mijn gevoel zó ‘laat afweten’ dat was een heel nieuw inzicht over mijzelf. Dat het gemis van samenzijn, fysiek aanwezig zijn met geloofsgenoten op mij zo een uitwerking zou hebben dat was een eyeopener!

Ik realiseerde mij dat; een Eucharistieviering, de Alphacursus (die ook abrupt is onderbroken), spontane ontmoetingen met medegelovige voor mij een belangrijk houvast zijn! Dat ik deze nu grotendeels moet missen heeft invloed op mijn geloofsbeleving en geloofsuiting.

En toen was daar iemand die mij zei: ‘Dat laatste wat je zegt is niet juist’. Ik zie nog steeds bij jou dat jij uiting geeft aan het geloof, het woord van God. Ik werd erop gewezen welke praktische handelingen ik, vanaf de uitbraak van het coronavirus, heb verricht. Dingen en dingetjes die ik heb gedaan…voor anderen…dichtbij of verder van huis. Dat is niet bidden met de handen gevouwen, ogen gesloten en een 1 op 1 gesprek met God maar het is bidden met handen die doen, ogen die zien en God ontmoeten in die andere mens. Al tijdens het uitspreken van die woorden voelde ik in mijzelf: ja, zo is het! Het is helemaal waar, in tijden van nood leert men inderdaad bidden! Maar bidden kan voor eenieder, in elke situatie, weer een andere vorm hebben. En dat is goed want zo vullen wij elkaar mooi aan!

 

 

Ervaringen in Coronatijd

Ervaringen in de coronatijd (1-2-3)

Jan van Roestel (1)

Wat was het wennen, geen kinderen, geen kleinkinderen, geen Annakapel, geen mantelzorg.Thuis!Maar het was mooi weer. Iedere dag gefietst. Het huis opgeruimd, klusjes gedaan die allang waren blijven liggen.Zorg om onze dochter die op i.c. werkt van het Elisabethziekenhuis in Tilburg. Zij ging door een tijd heen die niet te beschrijven is. Zij noemde het zelf: Horror!!! Ja als je die verhalen hoorde, dan wilde je je wel aan de regels houden. Verschrikkelijk!

Onze zoon die met justiciele jongeren werkt die in een tehuis zitten en die niet naar school mochten. Zij waren niet te handhaven. Hij ging er bijna aan onderdoor.

Dan de mooie dingen: kom je s’morgens buiten, is heel de stoep ondergetekend met hartjes waarin staat: opa en oma we love you. Dat doet wel wat met je. De mensen van de Annakapel die elkaar belden om te vragen: gaat het nog, kan ik je ergens mee helpen. De zorg ging zelfs uit naar Pater Eef. Mooi. Zo zou ik nog vele mooie dingen kunnen noemen. Wij vonden en vinden het een bijzondere tijd. Een tijd van nabijheid en zorg voor elkaar hebben.

Jan en Paula van Bussel (2)

Het is een merkwaardige tijd. Een soort vertraging treedt op. Terwijl we normaal gesproken geleefd worden door dagelijkse prikkels die ons vooruit duwen zijn we nu gedwongen om ons te bezinnen op wat we doen. Zelf ben ik maar eens begonnen om op een stukje familiegrond een stukje moestuin aan te leggen. Terug naar de basis.

Bezinning, de basis: geloof hoort daar ook bij. Iedereen heeft wel een geloof. En nu we zien dat geloof in bijvoorbeeld economie, individualisme en geneeskunde zo betrekkelijk zijn, wordt het bindende element in geloof in een God des te belangrijker. Zelf zijn ik en mijn directe omgeving nog niet getroffen door Corona, in ieder geval niet in die mate dat ziekenhuisopname noodzakelijk was.

Laten we hopen dat dat voor zoveel mogelijk mensen zo blijft. En dat we daarbij gesteund worden door het bindende element van het geloof.

Carina Janssen en Henny (3)

Wat is het een vreemde en verwarrende tijd waarin wij nu leven. Zo rustig, geen afspraken of verplichtingen. Geen kerkkoor. Geen gezellige repetitie waar we samen mooie liederen zingen, en bijpraten onder het genot van een kopje koffie of een lekker drankje. Ook het koffie schenken na de zondagse mis is weggevallen nu de kerk gesloten is.

Mijn man die koster is, heeft het nu ook rustig. Normaal heeft hij verschillende taken of klusjes in de kerk, maar ook die liggen stil. We missen allebei het fysieke contact met alle mensen rondom het kerkgebeuren. Het doet ons verdriet want we realiseren ons maar al te goed dat er velen zijn die onder de Coronamaatregelen meer te lijden hebben dan wij.

Wij hebben 6 kleinkinderen die wij nu niet mogen knuffelen, en oppassen op de jongste mag ook niet. Toch houden we contact via de telefoon of computer, en bezoekjes op veilige afstand. We wandelen, fietsen ,lezen en puzzelen regelmatig. Ook genieten we van onze tuin. We proberen er het beste van te maken, en hopen dat deze angstige en onzekere tijd niet te lang meer zal duren. Dan mag de kerk hopelijk weer open en kunnen we elkaar weer ontmoeten.

 

Schuldhulpmaatje

SchuldHulpMaatje : maatjes gezocht

Schuldhulpmaatje begeleidt nu ruim 2 jaar in Breda mensen bij het beheer van hun financiën en bij het afwikkelen van schulden. Belangrijk en dankbaar werk.

Regelmatig doen er mensen een beroep op ons omdat ze niet goed weten hoe ze elke maand financieel rond kunnen komen. Ze zoeken iemand waarmee ze zorgen kunnen delen en die hen willen helpen bij een goed beheer van hun financiën.

Er zijn in Breda veel mensen met schulden of grote zorgen over hun financiën. Het aantal hulpvragen neemt nog steeds toe. Wij willen die mensen graag helpen maar hebben meer maatjes nodig!

Doe je mee?

Ben je ouder dan 20 en kun jij goed met geld omgaan? Heb je geduld om mensen, die hulp nodig hebben, te begeleiden bij hun financiën of schulden? Houd je ervan om die mensen weer hoop en perspectief te bieden en hen te begeleiden naar zelfredzaamheid, ook als het om het beheer van hun financiën gaat?

Maatje, een vrijwilligersfunctie, wordt je overigens niet zomaar. Je moet een 3-daagse training volgen en een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) overleggen. Ook willen we graag dat je dit werk zeker 2 jaar doet en daarvoor elke week tenminste 2 uur vrij kunt maken.

Aanmelden

Denk je in dit ‘plaatje’ te passen? Meld je dan aan voor een kennismakingsgesprek! Dat kan telefonisch of via de mail bij onze coördinator, Huub Gerritsen. Hij is bereikbaar via shmbreda@icloud.com of 06-30139957 Wil je eerst meer informatie dan kan dat in een informatief gesprek aan de orde komen!

Hebben we je interesse gewekt? Schroom dan niet om contact op te nemen en dat kenbaar te maken. Wij maken graag zo spoedig mogelijk een afspraak voor een gesprek.

 

Contact

Noodnummer
06 – 102 92 794

Annakapel
Heusdenhoutseweg 34
4817 NC Breda
Tel: 076 – 521 90 87
Ma-Vrij: 09:30 – 12:00
michael@augustinusparochiebreda.nl

Maria Dymphnakapel
Moerenpad 10
4824 PA Breda
Tel: 076 – 541 01 94
Woe / Vrij: 09:00 – 12:00
bethlehem@augustinusparochiebreda.nl

Franciscuskerk
Belgiëplein 6
4826 KT Breda
Tel: 076 – 571 15 67
Ma-Vrij: 09:00 – 12:00
franciscus@augustinusparochiebreda.nl

Lucaskerk
Tweeschaar 125
4822 AS Breda
Tel: 076 – 541 01 94
Ma / Woe / Vrij: 09:00 – 12:00
bethlehem@augustinusparochiebreda.nl

Michaelkerk
Hooghout 67
4817 EA Breda
Tel: 076 – 521 90 87
Ma-Vrij: 09:30 – 12:00
michael@augustinusparochiebreda.nl

Willibrorduskerk
Kerkstraat 1
4847 RM Teteringen
Tel: 076 – 571 32 03
Ma-Vrij: 09:00 – 11:30
willibrordus@augustinusparochiebreda.nl