We naderen het hoogtepunt van de viering. Van de feestzaal hebben we – blijvend in de beeldspraak van de vorige afleveringen – het ‘heilige der heilige’ betreden.

Gaven

Het tweede hoofddeel, de viering van de eucharistie, wordt voorbereid met het aandragen van de gaven van brood en wijn. De geloofsgemeenschap sluit hierbij aan bij de gave in de collecte. Dit gaat terug op het begin van de kerk, toen gelovigen geld en andere giften meebrachten om te kunnen verdelen onder de armen en behoeftigen en voor de kerk als geheel.

Verheft uw hart

Opnieuw gaan we staan bij de uitnodiging ‘bidt broeders en zusters…’. Vervolgens bidt de voorganger over de (bijeengebrachte) gaven om daarna de Grote Lofprijzing (prefatie) uit te spreken. Het gaan staan wordt nog eens extra onderstreept met de woorden ‘verheft uw hart’ en ons antwoord ‘wij zijn met ons hart bij de Heer’. We kunnen niet anders: je hart verheffen tot God breng je met je lichaam tot uitdrukking in het gaan staan voor onze God. ‘Heilige Vader, machtige en eeuwige God, om heil en genezing te vinden zullen wij U danken, altijd en overal’. Dat zijn prachtige indrukwekkende woorden waarmee we de Heer prijzen. Dit mondt uit in het ‘heilig, heilig’.

Aanraakbaar

Hierna bidt de priester het eucharistisch gebed waarin brood en wijn worden tot lichaam en bloed van Christus. Dit is een bijzondere gave van God aan de Kerk, aan ons. Een geheim dat we nooit helemaal zullen doorgronden. Christus komt ons nu aanraakbaar nabij. Als blijk van eerbied, dankbaarheid, nederigheid en overgave knielen we. Waar dat niet mogelijk is, of wie dat niet kan blijft staan. Wanneer achtereenvolgens tijdens de consecratie Brood (= Christus’ lichaam) en Wijn (= Christus’ bloed) worden getoond herinneren we ons de woorden van de apostel Tomas: ‘mijn Heer en mijn God’ (Johannes 20,28).

‘Door Hem en met Hem en in Hem…’

In Nederland zijn wij gewend om de woorden ‘Door Hem en met Hem en in Hem…’ samen uit te spreken. Toch is dit gebed voorbehouden aan de priester. Laten we dat ook aan Hem over. Sluiten we daarna wel samen hardop af met ‘Amen’. Amen wil zeggen: wij onderschrijven alles wat de voorganger in dit gebed heeft uitgesproken. Wij zijn het er mee eens.

Christus Zelf ontvangen

Vervolgens gaan we staan om samen het Onze Vader uit te spreken en elkaar vrede toe te wensen. We blijven staan totdat we de Hostie hebben ontvangen. Wie gedoopt is en gelooft dat Jezus Christus werkelijk aanwezig is in het H. Brood, is uitgenodigd om Hem te ontvangen in de H. Communie. Daarna knielen we (als dat kan) om persoonlijk met Jezus te bidden.

Gebed na de communie

Nadat de overgebleven gaven naar het tabernakel zijn gebracht nodigt de priester uit om voor te gaan in het Gebed na de communie. Het is het afsluitende gebed van wat ieder persoonlijk heeft uitgesproken tot onze Heer. Het is dus van ons samen. Daarom gaan we staan. Hierna verlaten we bij wijze van spreken het ‘heilige der heilige’.

Slotritus

Het feest is afgelopen. Maar voor het zover is worden we met een laatste groet uitgeleide gedaan – uitgezwaaid, om in de beeldspraak te blijven. We buigen het hoofd en staande ontvangen we de zegen en worden heen gezonden (wegzending) om in het leven van alle dag het woord dat we hebben gehoord uit te dragen in wat we doen en zeggen. Na het ‘gaat in vrede heen’, kunnen we niets anders dan volmondig uit de diepte van ons hart en met vreugde antwoorden: ‘wij danken God’.

Tot besluit

In vier aflevering van dit parochieblad hebben we geprobeerd uit te leggen waarom we staan, buigen, zitten, knielen. We zijn evenmin uitputtend geweest. Er is nog zoveel meer te vertellen over het vieren van liturgie. Laat ons weten wat je vragen zijn en dan kunnen we er een volgende keer aandacht aan besteden. Wij wensen je inspirerende vieringen toe.

Han Geppaart, pastoraal werker

De Chrismamis vindt dit jaar plaats op woensdag 1 april 2026 om 19.00 uur in de H. Quirinuskerk, Dorpsstraat 51, 4661 HM HALSTEREN

In de Chrismamis worden de heilige oliën voor de doopleerlingen en de ziekenzalving gezegend
en het heilig Chrisma gewijd. De Bisschop is de celebrant van de Chrismamis. Voordat de
nieuwe praktijk in 1990 werd ingevoerd vond de Chrismamis plaats op de morgen van Witte
Donderdag. Om de deelname door vertegenwoordigers vanuit het bisdom beter mogelijk te
maken is het tijdstip verplaatst naar de woensdagavond in de Goede Week. De relatie met de
viering van Pasen blijft zo behouden. Het is de bedoeling dat uit alle parochies,
caritasinstellingen, kloosters, ziekenhuizen, verzorgings- en verpleeghuizen een afvaardiging
wordt gezonden naar deze viering.

Na afloop van de viering (± 20.30 uur) bestaat er gelegenheid elkaar te ontmoeten in
Tivoli, Dorpsstraat 84, 4661 HR Halsteren.

Hoop in de Lente en de Veertigdagentijd

Nu het bijna lente is, merken we dat de dagen langer worden en de zon sterker schijnt. Na de koude en donkere winter komt er langzaam weer kleur in de natuur. Bomen krijgen knoppen, bloemen steken hun kopjes boven de grond en vogels laten hun zang weer horen. Overal om ons heen zien we tekenen van nieuw leven. Tegelijk bevinden wij ons in de veertigdagentijd: een periode van bezinning en voorbereiding op Pasen. Deze twee momenten passen op een bijzondere manier bij elkaar.
De veertigdagentijd is een tijd van stilte, van gebed en soms ook van soberheid. Net als de winter lijkt het misschien een periode van minder uitbundigheid. Toch gebeurt er onder de oppervlakte veel. Zoals wortels die in de aarde groeien zonder dat wij het zien, zo kan ook ons geloof verdiepen in deze weken. Door bewuster te bidden, eerlijk naar onszelf te kijken en ruimte te maken voor God, ontstaat er nieuwe kracht.
Het groeiende licht van de lente herinnert ons eraan dat duisternis niet het laatste woord heeft. Dat is ook de boodschap van Pasen, waar wij in deze veertig dagen naartoe leven. In Jezus Christus zien wij dat liefde sterker is dan lijden en dat nieuw leven mogelijk is, zelfs na moeilijke tijden. De natuur om ons heen weerspiegelt deze hoop. Wat dood leek, komt weer tot leven.
De veertigdagentijd nodigt ons ook uit tot concrete stappen. Misschien kiezen we ervoor om iets los te laten dat ons belemmert, of juist iets goeds extra te doen. Een vriendelijk gebaar, een gift aan wie het nodig heeft, een moment van stilte op een drukke dag. Het zijn kleine daden die ons hart openen. Zo bereiden wij ons niet alleen uiterlijk, maar ook innerlijk voor op het feest van Pasen.
De lente en de veertigdagentijd samen herinneren ons eraan dat groei vaak begint in stilte. Laten wij deze weken gebruiken om met nieuwe ogen te kijken naar de natuur, naar elkaar en naar Gods werk in ons leven. Moge dit een tijd zijn van hoop, vernieuwing en vertrouwen, zodat wij met een open en blij hart Pasen mogen vieren.

Namens het pastorale team,
pater Rian Supardi svd

Realisatie gevangenispastoraat Bolivia
En Hij zei: ‘Geven jullie hen maar te eten.’
Mgr. Eugenio Coter en zijn team willen de gevangenen van het bisdom Pando helpen om hun levensomstandigheden te verbeteren. Ze willen bijdragen aan een menswaardig leven in de gevangenis en op die manier ook gerechtigheid, barmhartigheid en hoop brengen op deze vergeten, donkere plekken. Dit doen ze o.a. door voedsel, kleding, boeken, zeep en aspirines te geven. Ook zorgen ze voor juridische ondersteuning en een zinvolle dagbesteding die mensen in staat stelt praktische vaardigheden te leren.
De werkgroep Vastenactie van de Augustinusparochie wil zich hier graag voor inzetten. Daarom hebben we ook dit jaar weer verschillende activiteiten:
Hapjesverkoop: zondag 8 maart in de Franciscus-, Michael- en Lucaskerk
zondag 15 maart in de Willibrorduskerk
Solidariteitsmaaltijden:
Vrijdag 13 maart: Caritaslunch in de Michaelkerk, 12.00 uur
Donderdag 19 maart: warme lunch in de Lucaskerk, 12.30 uur.
Vrijdag 20 maart: maaltijd in de Willibrorduskerk, 16.30 uur
Woensdag 25 maart: lunch in de Franciscuskerk, 12.00 uur
Zondag 22 maart: collecte tijdens de viering in alle kerken.
Elke zondag is er gelegenheid om te doneren in een speciaal doosje, via de QR-code op de poster of via rekeningnr. NL48RABO0150991525 t.n.v. Caritas Augustinusparochie Breda o.v.v. Vastenactie 2026 Bolivia.

Hartelijk dank voor uw deelname en uw gave.

Werkgroep Vastenactie

Jaarlijks vindt in het Bisdom Breda het gebedsinitiatief ’24-uur voor de Heer’ plaats.
Dit jaar zal dit zijn van vrijdag 13 maart 12.00 uur tot zaterdag 14 maart 12.00 uur.
Doorheen het hele bisdom wordt er 24 uur achter elkaar gebeden bij het Allerheiligst Sacrament, en waar
mogelijk, zal er een priester beschikbaar zijn voor het Sacrament van Verzoening.

In de Augustinusparochie is de aanbidding in de Franciscuskerk op vrijdag 13 maart tussen
14.00 en 15.00 uur.

• Alle gebedstijden en -plaatsen zijn te vinden op de themapagina 24-uur voor de Heer. Daar zijn ook de gebedstijden te vinden.

Op vrijdag 13 maart a.s. is er een solidariteitslunch in de Michaelkerk van de werkgroep Vastenactie en de werkgroep Caritas.

Tijdens de lunch zullen pater Rian en een lid van de werkgroep Vastenactie een presentatie geven over het Vastenactieproject.

Dit jaar is het doel van de Vastenactie: Realisatie gevangenispastoraat in Bolivia.

Bisschop Eugenio Coter in Bolivia draagt, in navolging van Jezus, zorg voor gevangenen die in Bolivia aan hun lot worden overgelaten.

Hij zorgt o.m. voor materiaal waarmee gevangenen producten kunnen maken om te verkopen. Zo kunnen zij in hun levensonderhoud voorzien.

De opbrengst van de solidariteitslunch is bestemd voor dit project in Bolivia.

U bent van harte uitgenodigd om te komen lunchen en daarmee dit sympathieke project te ondersteunen.

Voor de lunch wordt een vrijwillige bijdrage gevraagd.

Vanaf 12.00 uur bent u welkom. U kunt zich opgeven bij uw parochiekern of door een email te sturen naar: caritas@augustinusparochiebreda.nl

In het vieren van de liturgie zijn we bij het eerste grote hoofddeel aangekomen: Dienst van het woord. In de beeldspraak van de vorige keer: we bevinden ons in de feestzaal.

Horen en luisteren

We kunnen nu gaan zitten. Zitten is een basishouding om te rusten, maar meer nog om te luisteren. Denk aan Maria, die gezeten aan de voeten van de Heer, luisterde naar zijn woorden (Lucas 10,38). Door te lezen in de Schrift geven wij aan God de ruimte om tot ons te spreken. Hij doet dat door de stem van de lector te ‘lenen’. Daarom eindigen de lezingen altijd met ‘Woord van de Heer’. De lector die tussen de gelovigen in de kerk zit, treedt naar voren, buigt voor het altaar en neemt het lectionarium. In dat naar voren treden vertegenwoordigt de lector de hele geloofsgemeenschap. Namens hen leest hij uit de heilige Schrift.

Alleluia

Wanneer het evangelie wordt voorgelezen dan is het Jezus die spreekt. Hij leent de stem van de diaken of priester. Buiten de veertigdagentijd wordt het evangelie voorafgegaan met een Alleluia. Dit Alleluia – dat letterlijk betekent ‘prijs de Heer’ – is een welkomstgroet aan Christus die in het evangelie tot de geloofsgemeenschap gaat spreken. Bij een welkom ga je uit eerbied staan. Niet pas als het evangelie wordt voorgelezen, maar al bij de eerste klanken van het Alleluia.

Hoofd-mond-hart

Dan volgt nog een klein ritueel dat het verlangen naar dat spreken uitdrukt. Op de woorden van de voorganger ‘Lezing uit het heilig evangelie volgens…’, antwoorden we met de vreugdevolle uitroep: ‘Lof zij U, Christus’. Daarbij maken we een klein kruisje op het voorhoofd, de mond en de borst, ter hoogte van ons hart. Waarom? Opdat het Woord van God in ons hoofd mag zijn, op onze lippen en in ons hart.

Voor jou

De voorganger leest nu het evangelie voor, maar je weet dat je tegenover Jezus staat die jou toespreekt. Hij heeft een woord voor de gemeenschap waartoe je behoort, maar misschien ook wel voor jou persoonlijk. Welk woord of welke passage raakt jou? De diaken of priester besluit met nogmaals te benadrukken dat het is het ‘Woord van de Heer’. We kunnen niet anders antwoorden dan: ‘Wij danken God’.

Vertrouwelijk gesprek

Hierna gaan we zittende het woord overdenken. De homilie – dat is een Grieks woord – door de priester uitgesproken, helpt daarbij. Homilie betekent eigenlijk: vertrouwelijk met elkaar spreken zoals vrienden dat doen, van hart tot hart. Soms wordt een diaken of pastoraal werk(st)er gevraagd de Schrift te overwegen.

Instemming

Vervolgens gaan we staan, om staande tegenover God in te stemmen met de woorden die tot ons gesproken zijn, die we overwogen hebben en de geloofswaarheden – opgeschreven in de geloofsbelijdenis – in herinnering te brengen en uit te spreken.

Gebed van de gelovigen

In het vervolg hierop geeft God ruimte om onze noden en vragen bij Hem neer te leggen. Tot circa de 6^e eeuw was dit normaal. Daarna is het verloren gegaan. Het Tweede Vaticaans Concilie heeft dit hersteld. De geloofsgemeenschap spreekt haar voorbede uit bij monde van een vertegenwoordiger: de lector. Het is het gebed van de gelovigen, dus van ons, vandaar dat we blijven staan.

Het eerste hoofddeel van de viering is nu afgesloten. Volgende keer gaan we verder met het tweede hoofddeel: de dienst van de eucharistie. Daarvoor – in de beeldspraak – ‘betreden we de heilige ruimte’.

Han Geppaart, pastoraal werker

Vastenmaaltijd Lucaskerk, aanvang maaltijd 18.00 uur.

Tijdens de maaltijd horen we over Stichting JOBi (Jeugd Ontbijt Breda initiatief).
De opbrengst is voor dit goede doel.

ZONDER HONGER NAAR SCHOOL – EEN GOED BEGIN VAN DE DAG
In Breda groeien naar schatting 900 basisschoolkinderen op in armoede. Voor velen van hen is een ontbijt geen vanzelfsprekendheid. En dat terwijl een gezonde start essentieel is om te kunnen leren, spelen en groeien. Stichting JOBi – Jeugd Ontbijt Breda initiatief – wil daar verandering in brengen. Onze missie is helder: Zonder Honger Naar School. Weke-lijks bezorgen wij ontbijtboxen aan huis met daarin zeven voedzame ontbijtjes per kind. In het eerste halfjaar van 2025 ging het om meer dan 75.000 ontbijtjes voor 446 kinderen. Deze hulp is mogelijk dankzij de inzet van be-trokken vrijwilligers, lokale scholen, maat-schappelijke organisaties en donateurs. Samen zorgen we voor gelijke kansen – voor elk kind, elke dag. JOBi in het kort: • Doelgroep: basisschoolkinderen in Breda die door armoede geen ontbijt krijgen • 365 dagen per jaar een gezond ontbijt • Vrijwilligers bezorgen de boxen bij de kinderen thuis • Partners: scholen, gemeente, lokale ondernemers en maatschappelijke organisaties. De stichting hoopt op verbinding en samenwerking, zodat we samen kunnen bijdragen aan een toekomst waarin elk kind in Breda een goede start van de dag krijgt.

***

Elke leerhuisavond begint om 18.00 uur met een gezamenlijke maaltijd. De kosten hiervoor zijn 5,50 euro. Om 20.00 uur wordt begonnen met het thema van de avond. Voor de leerhuisavonden wordt een vrijwillige bijdrage gevraagd. Aan beide onderdelen van de avond kunt u afzonderlijk meedoen. Voor de maaltijd moet u zich wel opgeven. Dat kan via de intekenlijst in de Lucaskerk of via www.PKNBreda.nl/formulier uiterlijk drie dagen vóór de leerhuisavond.