Afgelopen Eerste Pinksterdag hebben wij het 65 jaar Priesterfeest van Kees Luijkx gevierd.

Kees ging zelf voor in de viering met Wim Goijaarts als lector.

Tijdens de dienst kreeg hij een mooie toespraak van de secretaris van het bestuur Jel van Geffen en van de leden van de PKC Bethlehemkern Lia van Hooijdonk en Ella Toebak. Hij kreeg vele cadeaus voor zijn nog steeds toegewijde diensten.

Er waren veel gasten om hem te feliciteren bij de receptie na de dienst.

Hoop die verbindt

Hoop is iets wat mensen met elkaar verbindt. In moeilijke momenten geeft hoop ons kracht om verder te gaan. In mooie momenten helpt hoop ons om dankbaar te blijven voor wat we ontvangen. Ook als parochiegemeenschap mogen we leven vanuit die hoop. We dragen elkaar in gebed, in ontmoeting en in kleine gebaren van zorg en aandacht.

De voorbije maanden hebben we samen veel gedeeld: vieringen, ontmoetingen, gesprekken en momenten van verbondenheid. Daarin werd zichtbaar hoe belangrijk gemeenschap is. Niemand hoeft alleen door het leven te gaan. Wanneer mensen naar elkaar luisteren, elkaar helpen en samen geloven, groeit er vertrouwen en warmte.
Hoop betekent niet dat alles gemakkelijk is. Iedereen kent zorgen, verdriet of onzekerheid. Toch mogen we als christenen geloven dat God met ons meegaat, juist in moeilijke tijden. In de bijbel lezen we telkens opnieuw dat God mensen moed geeft om verder te gaan en licht brengt waar het donker is. Hoop is daarom niet zomaar een gevoel, maar een keuze om te blijven vertrouwen, ook wanneer het leven zwaar aanvoelt.

Nu we onderweg zijn naar de zomer, mogen we ook tijd nemen om tot rust te komen en nieuwe kracht op te doen. Misschien vinden we hoop in een gesprek met iemand die ons begrijpt, in een wandeling in de natuur, in een bezoek aan de kerk of in een eenvoudig moment van stilte en gebed. Vaak zijn het de kleine dingen die ons opnieuw laten voelen dat we niet alleen zijn en dat het leven gedragen wordt.
Hoop groeit waar mensen elkaar niet loslaten, maar vasthouden in aandacht en zorg. Een vriendelijk woord, een bezoek aan iemand die alleen is of een klein gebaar van steun kan voor iemand het verschil maken. Zo wordt hoop niet alleen iets dat we voelen, maar ook iets dat we samen doorgeven. In onze parochie mogen we dat elke dag opnieuw ervaren, in vele stille en zichtbare daden van verbondenheid.

Ook in de komende zomermaanden blijft die verbondenheid belangrijk. Wanneer mensen op reis gaan, thuis blijven of werken, blijven we toch één gemeenschap die elkaar niet uit het oog verliest. In gebed, in herinnering en in kleine tekenen van aandacht blijven we met elkaar verbonden. Zo wordt hoop een weg die we samen gaan, dag na dag, gedragen door Gods liefde die nooit loslaat.

Namens het pastorale team,
pater Rian Supardi svd

Pater Richard Lobo is benoemd tot vice-provinciaal van de SVD Nederlandse-Belgische provincie. We feliciteren hem van harte met deze benoeming

Pater Richard gaat op 4 mei op home leave naar India.
26 juni komt hij weer terug.
We wensen hem een voorspoedige reis en een mooie tijd in zijn thuisland.

Op zaterdag 6 juni is er weer een Taizéviering in de Michaelkerk aanvang 19.00 uur.

In de vieringen overwegen we de woorden van Jezus. Daardoor vinden we alle ruimte om met elkaar ons geloof te vieren. Zo kunnen we samen een weg van hoop en vertrouwen inslaan. Dat schept weer ruimte voor onszelf, voor onze eigen zoektocht en ruimte om ons te openen voor God. De sfeer van de viering wordt bepaald door muziek, zang, gebed en stilte.
Er zijn gemakkelijk mee te zingen liederen. Stilte om het evangelie tot je door te laten dringen.

Weet dat u van harte welkom bent!

In juli en augustus zijn er geen Taizévieringen.

Op zondag 24 mei vierden we in de Franciscuskerk dat Els van den Heuvel 45 organiste is van het Goede Herderkoor.

In 19 70 speelde Els al orgel bij het jongerenkoor van de Goede Herder in de wijk Doornbos.
Vanaf 1973 zongen de dames- en herenkoren in die kerk steeds vaker gezamenlijk tijdens de vieringen.

Veel veranderingen heeft Els meegemaakt: eerst de overstap van jongerenkoor naar dames- en herenkoor.
Het Goede Herderkoor ontwikkelde zich en ging missen van Mozart zingen.

In 1983, na de fusie met de Christus Koning Kerk, sloot de Goede Herderkerk haar deuren. Er werd nog enige tijd gevierd in het gemeenschapshuis, waar Els een elektrisch orgel bespeelde.
Later kwam de verhuizing naar de Franciscuskerk. Daar stond een pijporgel. Ook dat was weer aanpassen.
Nu weer een ander orgel in de huidige kerkruimte.

Al deze veranderingen heeft Els prima doorstaan.
Met liefde voor de muziek, een groot verantwoordelijkheidsgevoel en betrokkenheid bij de liturgie laat Els nog steeds haar muzikale talenten ten gehore brengen.

Van harte gefeliciteerd, Els, en heel veel dank voor je geweldige inzet.

Op zaterdag 20 juni a.s., in de Michaelkerk, wordt er een studiedag voor de koren van Zone Breda georganiseerd als voorbereiding op de gezamenlijk afsluitingsviering op 28 juni om 10.30 uur in de H. Martinuskerk in Princenhage.
Opgaven z.s.m. vóór 1 juni via info@augustinusparochiebreda.nl (aantal per koor of individueel).

In het kader van het 800-jarig jubileum van de heilige Franciscus van Assisi organiseert de Pastorale Zone Breda op woensdag 24 juni een bijzondere rondleiding in het Kapucijnenklooster van Meersel-Dreef. De rondleiding begint om 14.00 uur en wordt verzorgd door de kapucijner paters zelf.

Tijdens deze middag maken wij kennis met de rijke franciscaanse spiritualiteit die al acht eeuwen mensen inspireert. Aan de hand van zeven centrale thema’s, broederlijkheid, vrede, armoede, vreugde, schepping en dienstbaarheid, laten de paters zien hoe het gedachtegoed van de heilige Franciscus van Assisi zichtbaar wordt in het dagelijkse leven van het klooster.

De deelnemers krijgen een rondleiding door het klooster en de omliggende omgeving van Meersel-Dreef. Daarbij is er aandacht voor de kloosterkerk, de gebedsruimten, de eenvoudige levenswijze van de kapucijnen en de verbondenheid met de natuur en de schepping, die zo kenmerkend zijn voor de franciscaanse traditie.

Deze rondleiding biedt een mooie gelegenheid om nader kennis te maken met het leven en de spiritualiteit van de kapucijnen en met de blijvende betekenis van Franciscus van Assisi voor Kerk en samenleving vandaag.

Omdat het aantal deelnemers beperkt is tot 20 personen, vragen wij u zich vooraf aan te melden via het secretariaat van uw eigen parochie of via info@augustinusparochiebreda.nl. De deelnemers worden verzocht zelf voor vervoer naar Meersel-Dreef te zorgen.

In het kader van het Franciscaans Jubeljaar houdt diaken Vincent de Haas op dinsdagavond 2 juni om 19.30 uur in de Michaelkerk een inleiding over de H.Franciscus en de psalmen.

De psalmen zijn een belangrijk boek in de Bijbel.
Sommige psalmen zijn waarschijnlijk al 3000 jaar oud.
Ze behoorden in de eerste tijd tot de liturgie in de tempel.
Na de verwoesting van de tempel zijn ze gaan behoren tot de liturgie van de synagoge.
De kerk die heel de Schrift is blijven lezen, nam ook de psalmen over.
De kerk zingt ze graag, omdat ze tot het hart van de Bijbel vormen.
Religieuzen hebben ze in de loop van de eeuwen tot het hart van hun liturgie gemaakt.
Benedictijnen bijvoorbeeld zingen ze 7 keer per dag.
Franciscus heeft zich hierbij aangesloten.
Hij heeft zijn volgelingen opgedragen die psalmen te blijven zingen.
In de loop van zijn leven is Franciscus psalmen gaan bewerken.
Tot aan zijn dood is hij hiermee bezig geweest.
In totaal staan er 15 van deze psalmen op zijn naam.
We zullen ons in deze teksten verdiepen.
Een aantal jaren zijn ze opnieuw getoonzet.
We zullen naar een voorbeeld luisteren.
Zo komen we op het spoor hoe Franciscus zijn geloof beleefde en vorm gaf.

De afgelopen jaren hebben wij als pastoraal team enkele liturgische aanpassingen doorgevoerd of meegedeeld over aanpassingen in onze parochie. En wij merken dat dit vragen oproept — vragen die wij begrijpen, en die wij serieus nemen.

Want wij horen u. Wij zien u in de kerk zitten, week na week. Wij kennen uw gezichten, uw gewoontes, de plekken waar u altijd zit. Wij weten dat verandering niet vanzelf goed voelt, zeker niet als u al jarenlang — soms al uw hele leven — op dezelfde manier viert. En juist omdat wij u kennen, willen wij eerlijk met u zijn over waarom wij deze keuzes hebben gemaakt.

Het is niet omdat wij afstand willen scheppen. Integendeel. Wij willen u dichter bij het hart van onze viering brengen — en dichter bij elkaar.

Waarom het Paastriduüm samen vieren

Het Paastriduüm is voor ons als team elk jaar opnieuw het meest bewogen moment van het jaar. Van Witte Donderdag tot de Paaswake: het is geen reeks losse vieringen, maar één doorlopend verhaal — van liefde, van lijden, van verrijzenis.

Daarom eindigt Witte Donderdag zonder zegen, begint Goede Vrijdag zonder kruisteken, en vangt de Paaswake aan in stilte. Niet als regel om na te leven, maar als uitnodiging: wij gaan samen één weg. Stap voor stap, als gemeenschap.

Wij hopen dat u dat ook zo ervaart — dat u voelt dat u niet alleen gaat.

Waarom bepaalde gebeden niet meer worden afgedrukt of geprojecteerd

Dit is misschien de aanpassing die de meeste vragen oproept. En dat begrijpen wij.

Maar hier zit iets achter wat ons zelf ook heeft geraakt. Wij merkten — ook bij onszelf — dat de aandacht soms naar een scherm of boekje gaat, terwijl juist op dat moment het meest heilige gebeurt: Christus komt in ons midden. Het altaar is het centrum, niet de tekst.

Wij nodigen u uit om u daartoe te laten trekken. Niet alles te volgen met de ogen, maar te mogen ontvangen met het hart. Dat vraagt wat wennen — dat weten wij. Maar wij geloven dat het de moeite waard is.

Houding in de kerk: eenheid met ruimte voor iedereen

Wij zijn een parochie met veel trouwe, oudere gelovigen. Dat is geen last — dat is een rijkdom. Uw aanwezigheid, uw doorzettingsvermogen, uw geloof door de jaren heen: dat draagt ons.

Juist daarom willen wij dit heel duidelijk zeggen: de aandacht voor houdingen tijdens de viering is een uitnodiging, geen verplichting. Wie niet kan staan, blijft zitten. Wie rust nodig heeft, neemt die. Dat is niet minder — dat is uzelf geven zoals u kunt geven.

In onze kerk is plaats voor ieder mens, in elke levensfase. Dat is niet iets wat wij moeten waarmaken. Dat is iets wat wij samen al zijn.

Tot slot

Wij schrijven dit niet omdat wij denken dat alles goed gaat of dat er geen vragen mogen zijn. Wij schrijven dit omdat wij onze gemeenschappen koesteren. Omdat wij elke zondag met dankbaarheid voor u staan.

Als u vragen heeft, spreek ons aan. Na de viering, op het plein, of gewoon als u ons tegenkomt. Wij zijn er voor u.

Laten wij samen, met mildheid en vertrouwen, deze weg blijven gaan.

Namens het pastoraal team

Pater Richard Lobo SVD