Thuiskomen bij Maria

Voor de vijfde keer ben ik in Lourdes, samen met vele andere pelgrims. Iedere keer opnieuw voelt het voor mij als thuiskomen. Thuiskomen bij Maria.
Lourdes is voor mij een plaats waar ik telkens opnieuw inspiratie en de nodige versterking ontvang voor mijn geloof, maar ook voor mijn priesterroeping. Wanneer ik hier ben, merk ik dat ik even afstand kan nemen van de drukte van het dagelijks leven. Ik krijg de ruimte om opnieuw te luisteren naar wat er in mijn hart leeft en om mijn leven in vertrouwen bij Maria neer te leggen.
Voor velen van ons speelt Maria een belangrijke rol in ons geloof. Zij is iemand bij wie we inspiratie kunnen vinden. Zij is als een moeder bij wie je altijd mag thuiskomen. Bij haar hoef je niets te verbergen. Zij opent haar armen, verwelkomt ons en omarmt ons met liefde — een liefde die zij ook aan haar Zoon Jezus heeft gegeven en die zij ons wil voorleven.

Samen onderweg
Een pelgrimsreis vind ik altijd boeiend en inspirerend. Onderweg ontmoet je verschillende mensen, ieder met zijn of haar eigen verhaal. Mensen met zorgen, verlangens, vragen en soms ook verdriet. Maar ook mensen die met grote dankbaarheid op weg zijn gegaan. Iedereen brengt iets mee naar Lourdes. En iedereen is welkom bij Maria.
Juist daarin zit voor mij de schoonheid van een pelgrimstocht. We zijn verschillend, maar we gaan samen. Een reis als deze leert ons geduldig te zijn, elkaar ruimte te geven en soms ons eigen ik even opzij te zetten. We leren opnieuw wat het betekent om samen te leven en samen onderweg te zijn. Tijdens zo'n reis moeten we rekening houden met elkaar. Niet alles gaat zoals wij het gepland hebben.
Dat merkten we bijvoorbeeld toen we afgelopen zondag op het vliegveld aankwamen. Ons vliegtuig had vertraging en daardoor moesten we nog anderhalf uur wachten. Op zo'n moment kun je gemakkelijk ongeduldig worden. Maar ook het wachten kan een les zijn. Soms moeten we in het leven wachten, zonder precies te weten waarom of hoe lang. Misschien leert het ons om meer vertrouwen te hebben, om niet alles zelf in handen te willen houden en om erop te vertrouwen dat God met ons meegaat.

Vertrouwde gezichten, nieuwe ogen
Iedere keer opnieuw ontdek ik hier in Lourdes nieuwe dingen. Dat blijft mij verwonderen en inspireren. Lourdes verandert misschien niet, maar ikzelf ben iedere keer anders. Ik kom hier met nieuwe ervaringen, nieuwe vragen en nieuwe verlangens. En daardoor kijk ik ook iedere keer met andere ogen naar deze bijzondere plek.
Een van de mooiste momenten voor mij zijn de ontmoetingen. Ik ontmoet priesters die ik in de afgelopen jaren hier heb leren kennen. Ook kwam ik pelgrims uit Den Haag tegen, mensen met wie ik verbonden ben geraakt in de tijd dat ik daar werkte, voordat ik naar Breda kwam. Het voelt bijzonder om elkaar hier, op deze plek, opnieuw te ontmoeten. Lourdes brengt mensen samen. Soms na lange tijd, soms onverwacht, maar altijd op een bijzondere manier.

Stilte bij de grot
En toch zijn het vooral de stille momenten bij de grot die mij diep raken. Daar, bij Maria, hoef ik niet veel te zeggen. Ik kan gewoon aanwezig zijn. In de stilte kan ik mijn leven bij haar neerleggen: mijn vreugde, mijn zorgen, mijn vragen, mijn dankbaarheid en ook mijn priesterroeping. Ik mag alles aan haar toevertrouwen.
Bij de grot voel ik opnieuw: ik hoef mijn weg niet alleen te gaan. Maria nodigt mij uit om verder te gaan met vertrouwen. Om mijn geloof te verdiepen. Om mij opnieuw toe te wijden aan mijn roeping en aan de gemeenschap waarin God mij heeft geplaatst.

Daarom is Lourdes voor mij iedere keer opnieuw thuiskomen. Thuiskomen bij Maria, die haar armen opent, ons verwelkomt en ons leert om met liefde, vertrouwen en geduld verder te gaan.
En wanneer ik Lourdes weer verlaat, neem ik niet alleen herinneringen mee. Ik neem ook een stukje van de stilte van de grot mee in mijn hart — een stilte die mij opnieuw kracht geeft voor de weg die voor mij ligt.

pater Richard, svd

Op zaterdag 28 november organiseert de Keluaga Katolik Indonesia Breda een busreis naar de kerstmarkt in Dortmund.

Vertrektijd 9.00 uur vanaf Belgiëplein 6 Breda.
Geestelijke begeleiding door pater Rian SVD.

Kosten 50 euro.

Inschrijving en info: Regina: 06 54294960

In het kader van de vredesweek wordt er in Breda op zaterdag 26 september voor de 8e keer een Walk of Peace georganiseerd met als thema: 'Stap voor stap naar vrede, niets doen is geen optie'.

Programma:
12.30 uur: verzamelen bij de ingang van de Albert Heijn aan het Brabantplein.
13.00 uur: ontvangst met soep en broodjes bij de Michaelkerk; voorzitter PCP R. Ruedisueli spreekt over het thema                      van de Vredesweek.
14.10 uur: aankomst bij Pools Pamięc Monument; B. Rijnbout spreekt over oorlog en vrede.
14.50 uur: aankomst op de Grote Markt; meezing happening met Bredase trio De PaMiWi's en mannekoor                                      Heerenleven.

Ook tijdens de wandeling bent u welkom om aan te sluiten.

Op 4 oktober vieren we het feest van de heilige Franciscus van Assisi. Hij leefde in de 13e eeuw en had een grote liefde voor God, de mens en alle schepselen. Hij noemde alle dieren zijn broeders en zusters en zag in de natuur iets van Gods liefde en goedheid.
Daarom vragen we op zijn feestdag bijzonder Gods zegen over onze huisdieren én over ons als hun verzorgers.
Alle huisdieren zijn welkom!

Praktische informatie:
Zondag 4 oktober
Na de mis, vanaf 12.00 uur
Sint-Laurentiuskerk, Ginnekenweg 333 , Breda
Deelname is gratis

Voor de veiligheid en het comfort van de dieren en andere aanwezigen vragen we om honden aan de lijn mee te nemen en andere dieren in een mand of kooitje.

Op vrijdag 25 september a.s. is er weer een lunch in de Michaelkerk, georganiseerd door de werkgroep Caritas.

De lunch begint om 12.30 uur, u bent vanaf 12.00 uur van harte welkom.

Tijdens het bezinningsmoment zal één van de Blauwe Zusters vertellen over haar congregatie en haar werkzaamheden.

Als het voor u lastig is om naar de Michaelkerk te komen, kunt dat laten weten. We zoeken dan een oplossing.

Aanmelden voor de lunch kan bij uw parochiesecretariaat of op caritas@augustinusparochiebreda.nl tot uiterlijk 23 september 2026.

Graag tot ziens op 25 september om 12.30 uur in de Michaelkerk.

Binnenkort wordt er binnen de zone Theresia van Lisieux Breda gestart met een gespreksgroep rouwverwerking. Deze gespreksgroep bestaat uit lotgenoten die allen ervaren hebben wat het betekent om een dierbare aan de dood te verliezen. Het verdriet en de pijn zijn voor iedereen herkenbaar.
De groep bestaat uit minimaal 5 en maximaal 8 personen.
De deelname aan de groep is niet gebonden aan leeftijd of kerkelijke gezindte. De begeleiding van de gespreksgroep is in handen van vier leden van de werkgroep rouwverwerking.

Je dierbare verloren

Omgaan met rouw en verdriet is geen gemakkelijke opgave. Als je een dierbaar iemand uit je gezin, je familiekring of vriendenkring hebt verloren, lijkt het alsof je leven volkomen veranderd is.
Het aanpassen aan een nieuw leven, zonder degene die je dierbaar is, kost tijd. Gevoelens van verdriet over het gemis, boosheid, machteloosheid, het besef van het (definitieve) afscheid, de leegte dringen zich op. Het is een tijd waarin mensen worstelen met vragen als: hoe ga ik met die gevoelens om, hoe moet ik alleen verder?

De werkgroep rouwverwerking biedt u de mogelijkheid om in een groep met lotgenoten over deze gevoelens te praten. Gesprekken met anderen kunnen je verder helpen en ook lucht verschaffen om met de moeilijke situatie van rouw en verdriet om te gaan. De uitwisseling van ervaringen, het verwoorden van eigen gevoelens van verdriet en onmacht, de goede en verdrietige momenten staan hierbij centraal.Voor informatie of aanmelding kunt u terecht bij het secretariaat van de werkgroep. Dat kan via een e-mail aan: secretariaat.rouw.breda@ziggo.nl

Op woensdag 23 september om 20.00 uur is er weer een leerhuisavond met als thema: 'Buig niet'.

In een tijd waarin autocraten de dienst uitmaken, flagrante leugens als waarheden worden verkocht, techmiljardairs onze publieke ruimte lijken te bezetten en daarmee voor een groot deel bepalen hoe wij denken, zullen we alert en weerbaar moeten blijven. En dat is niet zo eenvoudig.
In Buig niet laat Ad van Nieuwpoort zien hoe een actuele herlezing van aloude Bijbelverhalen ons kan helpen om mentaal weerbaar te worden. Deze verhalen zijn volgens Van Nieuwpoort bedoeld om onze ‘goedgelovigheid’ te bevragen en ons een nieuw perspectief aan te reiken. In zijn verrassende duiding van het Bijbelboek Daniël, dat hij in verband brengt met stemmen als die van Václav Havel, Timothy Snyder, Aleksej Navalny en Byung-Chul Han, laat hij zien hoe de verteller alles uit de kast haalt om zijn lezer aan te moedigen tot zelfreflectie en verzet. Mentale
weerbaarheid begint, volgens Van Nieuwpoort, door jezelf vragen te stellen. Buig niet toont hoe het herlezen van Bijbelverhalen ons daarbij kan helpen.

Voor elke leerhuisavond wordt er gekookt. De kerk is open om 17.30 uur en om 18.00 uur start de maaltijd. Voor de maaltijd uiterlijk drie dagen van tevoren opgeven via de intekenlijst in de Lucaskerk of via www.PKNBreda.nl/formulier. De kosten voor de maaltijd zijn 6 euro.

De afgelopen jaren hebben wij als pastoraal team enkele liturgische aanpassingen doorgevoerd of meegedeeld over aanpassingen in onze parochie. En wij merken dat dit vragen oproept — vragen die wij begrijpen, en die wij serieus nemen.

Want wij horen u. Wij zien u in de kerk zitten, week na week. Wij kennen uw gezichten, uw gewoontes, de plekken waar u altijd zit. Wij weten dat verandering niet vanzelf goed voelt, zeker niet als u al jarenlang — soms al uw hele leven — op dezelfde manier viert. En juist omdat wij u kennen, willen wij eerlijk met u zijn over waarom wij deze keuzes hebben gemaakt.

Het is niet omdat wij afstand willen scheppen. Integendeel. Wij willen u dichter bij het hart van onze viering brengen — en dichter bij elkaar.

Waarom het Paastriduüm samen vieren

Het Paastriduüm is voor ons als team elk jaar opnieuw het meest bewogen moment van het jaar. Van Witte Donderdag tot de Paaswake: het is geen reeks losse vieringen, maar één doorlopend verhaal — van liefde, van lijden, van verrijzenis.

Daarom eindigt Witte Donderdag zonder zegen, begint Goede Vrijdag zonder kruisteken, en vangt de Paaswake aan in stilte. Niet als regel om na te leven, maar als uitnodiging: wij gaan samen één weg. Stap voor stap, als gemeenschap.

Wij hopen dat u dat ook zo ervaart — dat u voelt dat u niet alleen gaat.

Waarom bepaalde gebeden niet meer worden afgedrukt of geprojecteerd

Dit is misschien de aanpassing die de meeste vragen oproept. En dat begrijpen wij.

Maar hier zit iets achter wat ons zelf ook heeft geraakt. Wij merkten — ook bij onszelf — dat de aandacht soms naar een scherm of boekje gaat, terwijl juist op dat moment het meest heilige gebeurt: Christus komt in ons midden. Het altaar is het centrum, niet de tekst.

Wij nodigen u uit om u daartoe te laten trekken. Niet alles te volgen met de ogen, maar te mogen ontvangen met het hart. Dat vraagt wat wennen — dat weten wij. Maar wij geloven dat het de moeite waard is.

Houding in de kerk: eenheid met ruimte voor iedereen

Wij zijn een parochie met veel trouwe, oudere gelovigen. Dat is geen last — dat is een rijkdom. Uw aanwezigheid, uw doorzettingsvermogen, uw geloof door de jaren heen: dat draagt ons.

Juist daarom willen wij dit heel duidelijk zeggen: de aandacht voor houdingen tijdens de viering is een uitnodiging, geen verplichting. Wie niet kan staan, blijft zitten. Wie rust nodig heeft, neemt die. Dat is niet minder — dat is uzelf geven zoals u kunt geven.

In onze kerk is plaats voor ieder mens, in elke levensfase. Dat is niet iets wat wij moeten waarmaken. Dat is iets wat wij samen al zijn.

Tot slot

Wij schrijven dit niet omdat wij denken dat alles goed gaat of dat er geen vragen mogen zijn. Wij schrijven dit omdat wij onze gemeenschappen koesteren. Omdat wij elke zondag met dankbaarheid voor u staan.

Als u vragen heeft, spreek ons aan. Na de viering, op het plein, of gewoon als u ons tegenkomt. Wij zijn er voor u.

Laten wij samen, met mildheid en vertrouwen, deze weg blijven gaan.

Namens het pastoraal team

Pater Richard Lobo SVD

De Augustinusparochie organiseert in de maand mei een inzameling voor de Weggeefkasten van de parochie.

De Weggeefkasten staan in het Gezondheidscentrum Heusdenhout (Draaiboom 119) en in de bibliotheek Hoge Vucht (Belgiëplein 4).

Het doel van de Weggeefkasten is dat mensen zorg hebben voor elkaar door producten te schenken.

Bewoners uit de wijk die producten willen geven, zetten deze in de kast.

Mensen die krap bij kas zitten en de producten nodig hebben, kunnen deze gratis en anoniem meenemen.

De Weggeefkast is bedoeld voor houdbare levensmiddelen, zoals rijst, pindakaas, soep, tandpasta, shampoo, wasmiddel.

Doet u mee? U kunt uw producten inleveren bij de secretariaten van de parochie en in de kerken voor of na de vieringen.

De werkgroep Caritas van de Augustinusparochie dankt u hartelijk voor uw gaven.