Op weg met Christus

April is altijd een maand van nieuw begin. Overal om ons heen zien we tekenen van leven: bloemen die bloeien, bomen die uitlopen, dagen die lichter worden. In deze tijd vieren wij als kerk de vreugde van Pasen, het feest van de verrijzenis. Het is een uitnodiging om ook in ons eigen leven opnieuw op weg te gaan, samen met Christus.

Op weg gaan met Christus betekent niet dat alles vanzelf helder of gemakkelijk is. Ook de leerlingen moesten na Pasen hun weg hervinden. Ze waren vol vragen, soms onzeker, soms bang. Toch liet Jezus hen niet alleen. Hij kwam hen tegemoet, sprak met hen, brak het brood en gaf hun nieuwe hoop. Zo wil Hij ook vandaag met ons meetrekken, juist in onze twijfels en onze vragen.

Het verhaal van de Emmaüsgangers raakt ons misschien wel het meest. Twee mensen onderweg, in gesprek over wat hen bezighoudt, niet beseffend dat Christus zelf naast hen loopt. Pas wanneer Hij het brood breekt, gaan hun ogen open. Hoe herkenbaar is dat ook voor ons? In de drukte van alledag zien we niet altijd waar God aanwezig is, en toch is Hij dichterbij dan we denken.

“Op weg met Christus” vraagt van ons dat we openstaan voor Zijn Woord, voor de stilte in ons hart en voor de mensen die wij ontmoeten. In de Eucharistie mogen wij Hem telkens opnieuw herkennen in het breken van het brood. In kleine gebaren van liefde en aandacht kunnen wij Zijn aanwezigheid zichtbaar maken voor anderen.

Misschien is deze maand een kans om bewust stil te staan bij onze eigen weg. Waar ervaar ik Gods nabijheid? Waar word ik uitgedaagd om te vertrouwen? En hoe kan ik zelf een teken van hoop zijn in mijn omgeving?

Laten wij samen op weg gaan, als pelgrims van hoop, gedragen door het geloof dat Christus leeft. Hij gaat ons voor, Hij blijft ons nabij, en Hij nodigt ons uit om Zijn licht door te geven, elke dag opnieuw.

In het evangelie van Lucas (24,32) lezen we het volgende: “Brandde ons hart niet in ons, terwijl Hij met ons sprak onderweg?” Laat de paastijd ons aansporen om met vertrouwen vooruit te gaan, ook wanneer de weg onzeker lijkt, want in elke stap gaat Christus met ons mee en schenkt Hij ons vrede en hoop.

Namens het pastorale team,

pater Rian Supardi svd

Vrijheid is kostbaar en kwetsbaar! Dat we in vrijheid samen leven vieren we op 5 mei met elkaar. Heel Nederland schuift aan bij de Vrijheidsmaaltijd. We eten samen om te vieren dat we in vrijheid leven. Dat kan op verschillende plekken in Breda, waaronder in de Markuskerk, Lucaskerk en Johanneskerk. Samen herdenken we de waarde van vrijheid en vieren we de verbondenheid met elkaar.

De lopers van het 'Bevrijdingsvuur Estafette Wageningen Breda' brengen het bevrijdingsvuur om 17.30 naar de verschillende kerken in de stad waarna we het vuur de kerk in brengen.

Na afloop van de maaltijd is er in elke kerk een inleiding door een spreker of schrijver over vrijheid en vrede en daarna is er ruimte voor gesprek over vrijheid.

Aanmelden kan op lnkt.nl/vm26

Programma

17.00 Inloop en koffie

17.30 Ontvangst Bevrijdingsvuur Estafette Wageningen-Breda

17.45 Vrijheidsmaaltijd

19.00 Inleiding en gesprek over vrijheid

In de Markuskerk is pastoor Norbert Schnell de gastheer.
Spreekster is Olga van Gessel-Dekker

Van harte welkom!

Op zaterdag 2 mei is er weer een Taizéviering in de Michaelkerk aanvang 19.00 uur.

In de vieringen overwegen we de woorden van Jezus. Daardoor vinden we alle ruimte om met elkaar ons geloof te vieren. Zo kunnen we samen een weg van hoop en vertrouwen inslaan. Dat schept weer ruimte voor onszelf, voor onze eigen zoektocht en ruimte om ons te openen voor God. De sfeer van de viering wordt bepaald door muziek, zang, gebed en stilte.
Er zijn gemakkelijk mee te zingen liederen. Stilte om het evangelie tot je door te laten dringen.

Weet dat u van harte welkom bent!

OP 4 MEI OM 20.00 UUR ZIJN WE TWEE MINUTEN STIL

Al vele jaren herdenken we in Teteringen de gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog. De eerste herdenking was in 1946. In de loop van de jaren zijn we ook gaan stil staan bij het feit dat er nog steeds oorlog is in de wereld. Sinds de Tweede Wereldoorlog is er wereldwijd nog geen dag geweest zonder oorlog. Hierdoor vallen tot op de dag van vandaag onschuldige slachtoffers. Ook dat realiseren wij ons op 4 mei.

Zo blijft het belangrijk om te herdenken en mee te leven met alle slachtoffers.

Zoals zovele gemeenten en dorpen geeft Teteringen daar op een eigen manier invulling aan. We nodigen verschillende mensen uit. Dat betekent dat we verschillende verhalen horen. Er wordt gezongen. Harmonie Euphonia levert haar eigen muzikale bijdrage aan. Vlak voor acht uur leggen we een krans bij het graf van Hein Hoeben, slachtoffer van Naziterreur. Om precies 20.00 uur is het twee minuten stil. Dat klinkt het taptoesignaal en we zingen het Wilhelmus.

U, groot en klein, oud en jong, bent allen welkom bij deze herdenking. Het begint om 19.00 uur in de Willibrorduskerk aan het Willem Alexanderplein.

Op vrijdag 8 mei 2026 is er weer een lunch van de werkgroep Caritas, deze keer in de Bethlehemkern.

De lunch begint om 12.30 uur, u bent vanaf 12.00 uur van harte welkom.

Dit jaar is het 800 jaar geleden dat Sint Franciscus overleed.

Paus Leo heeft daarom 2026 uitgeroepen tot een Franciscaans Jubileumjaar.

Pater Kenny Brack, een Franciscaanse broeder, zal tijdens de lunch een presentatie geven over Franciscus van Assisi.

Als het voor u lastig is om naar de Lucaskerk te komen, dan kunt u dat laten weten. We zoeken naar een oplossing.

Aanmelden kan bij uw parochiesecretariaat of op info@augustinusparochiebreda.nl tot uiterlijk 6 mei 2026.

Graag tot ziens op 8 mei a.s. om 12.30 uur in de Lucaskerk.

Zondag 3 mei komen we, met de Familiezondag weer bij elkaar ter voorbereiding op de E.H. Communie of het H. Vormsel.
Het hele gezin maar ook opa's, oma's, oom en tantes zijn van harte welkom!

Om 08.45 uur is het mogelijk om gezamenlijk te ontbijten. Mocht u hieraan deel willen nemen stuur dan even een mailtje naar de info@augustinusparochiebreda.nl
De Catechese begint om 09.45 uur en aansluitend om 11.00 uur is er Eucharistieviering.

Tevens zal na afloop van de viering hapjes worden verkocht, de opbrengst is bestemd voor het doel van de Vastenactie; de gevangenenpastoraat in Bolivia.

Overzicht Familiezondagen 2026
zondag 3 mei
zondag 14 juni

Graag tot ziens op zondag 3 mei 2026!

Werkgroep Familiezondagen

Het pastoraal team heeft gevraagd of het Augustinuskoor met Hemelvaart, 14 mei, om 10.30 uur in de Michaelkerk wil zingen.
Doet u mee?

Frank Koot gaat ons weer begeleiden.

Graag een mailtje naar hannekeoomen01@gmail.com
Zingen is tweemaal bidden - van harte welkom!

Op zaterdag 11 juli gaan we weer op bedevaart naar Steyl, het moederhuis van onze paters SVD.

Op 8 September 1875 stichtte Arnold Janssen in Steyl het eerste Duitse Missiehuis. Daarvoor moest hij naar Nederland komen, want vanwege de 'Kulturkampf' mochten in Duitsland geen kloosters bestaan. "In een tijd waarin zoveel ten gronde gaat, moet iets nieuws ontstaan!" zei Arnold Janssen. 34 Jaar lang zou hij zijn Gezelschap , het "Gezelschap van het Goddelijk Woord" leiden. Vrouwen sloten zich aan bij deze beweging en stichtten met hem in 1889 de Missiezusters en in 1895 de Aanbiddingszusters van Steyl.

We kunnen deze drie kloosters bezoeken.
Ook het missiemuseum, de botanische tuin en het park zijn zeker een bezoek waard.

Ook houden we samen een gebedsmoment in één van de kerken van het missiehuis.

Opgave via info@augustinusparochiebreda.nl.

Uw inschrijving is definitief als u 35 euro hebt overgemaakt op rekening
NL09 RABO 0117 7541 10 t.n.v. Augustinusparochie Breda onder vermelding van Steyl.

Catechese

Op 16 en 23 april, 7 en 21 mei vinden vier bijeenkomsten plaats over Het Onze Vader in de kerk van OLV Tenhemelopneming in Prinsenbeek van 19.15-21.00 uur. Aanmelden: alphaphmm@parochiemariamagdalena.nl

Over het Onze Vader

Wat bid ik dan eigenlijk?

Bidden komt voor in alle culturen en op allerlei manieren. Elke mens bidt, zelfs zonder zich er van bewust te zijn. Christenen bidden dus ook. Jezus reikt het Onze Vader aan om te bidden. Het heeft een reden waarom Jezus precies die woorden kiest waaruit het Onze Vader is opgebouwd. Wanneer je er langer bij stilstaat ontvouwt zich een wereld aan betekenissen die schuil gaan achter dit gebed. Bovendien ligt er een verband tussen het bidden van het Onze Vader en de dingen die je doet of nalaat. In vier bijeenkomsten gaan we hier op in.

Naast uitleg is er – in afwisseling – volop ruimte voor uitwisseling en verwerking en muziek. Klik hier om een indruk te krijgen van de bijeenkomsten: https://www.youtube.com/watch?v=-KMd2SRtoWY 

Deze catechese is een herhaling van enkele jaren geleden.
Maar mocht u het nog eens willen horen dan bent u van harte welkom!

We naderen het hoogtepunt van de viering. Van de feestzaal hebben we – blijvend in de beeldspraak van de vorige afleveringen – het ‘heilige der heilige’ betreden.

Gaven

Het tweede hoofddeel, de viering van de eucharistie, wordt voorbereid met het aandragen van de gaven van brood en wijn. De geloofsgemeenschap sluit hierbij aan bij de gave in de collecte. Dit gaat terug op het begin van de kerk, toen gelovigen geld en andere giften meebrachten om te kunnen verdelen onder de armen en behoeftigen en voor de kerk als geheel.

Verheft uw hart

Opnieuw gaan we staan bij de uitnodiging ‘bidt broeders en zusters…’. Vervolgens bidt de voorganger over de (bijeengebrachte) gaven om daarna de Grote Lofprijzing (prefatie) uit te spreken. Het gaan staan wordt nog eens extra onderstreept met de woorden ‘verheft uw hart’ en ons antwoord ‘wij zijn met ons hart bij de Heer’. We kunnen niet anders: je hart verheffen tot God breng je met je lichaam tot uitdrukking in het gaan staan voor onze God. ‘Heilige Vader, machtige en eeuwige God, om heil en genezing te vinden zullen wij U danken, altijd en overal’. Dat zijn prachtige indrukwekkende woorden waarmee we de Heer prijzen. Dit mondt uit in het ‘heilig, heilig’.

Aanraakbaar

Hierna bidt de priester het eucharistisch gebed waarin brood en wijn worden tot lichaam en bloed van Christus. Dit is een bijzondere gave van God aan de Kerk, aan ons. Een geheim dat we nooit helemaal zullen doorgronden. Christus komt ons nu aanraakbaar nabij. Als blijk van eerbied, dankbaarheid, nederigheid en overgave knielen we. Waar dat niet mogelijk is, of wie dat niet kan blijft staan. Wanneer achtereenvolgens tijdens de consecratie Brood (= Christus’ lichaam) en Wijn (= Christus’ bloed) worden getoond herinneren we ons de woorden van de apostel Tomas: ‘mijn Heer en mijn God’ (Johannes 20,28).

‘Door Hem en met Hem en in Hem…’

In Nederland zijn wij gewend om de woorden ‘Door Hem en met Hem en in Hem…’ samen uit te spreken. Toch is dit gebed voorbehouden aan de priester. Laten we dat ook aan Hem over. Sluiten we daarna wel samen hardop af met ‘Amen’. Amen wil zeggen: wij onderschrijven alles wat de voorganger in dit gebed heeft uitgesproken. Wij zijn het er mee eens.

Christus Zelf ontvangen

Vervolgens gaan we staan om samen het Onze Vader uit te spreken en elkaar vrede toe te wensen. We blijven staan totdat we de Hostie hebben ontvangen. Wie gedoopt is en gelooft dat Jezus Christus werkelijk aanwezig is in het H. Brood, is uitgenodigd om Hem te ontvangen in de H. Communie. Daarna knielen we (als dat kan) om persoonlijk met Jezus te bidden.

Gebed na de communie

Nadat de overgebleven gaven naar het tabernakel zijn gebracht nodigt de priester uit om voor te gaan in het Gebed na de communie. Het is het afsluitende gebed van wat ieder persoonlijk heeft uitgesproken tot onze Heer. Het is dus van ons samen. Daarom gaan we staan. Hierna verlaten we bij wijze van spreken het ‘heilige der heilige’.

Slotritus

Het feest is afgelopen. Maar voor het zover is worden we met een laatste groet uitgeleide gedaan – uitgezwaaid, om in de beeldspraak te blijven. We buigen het hoofd en staande ontvangen we de zegen en worden heen gezonden (wegzending) om in het leven van alle dag het woord dat we hebben gehoord uit te dragen in wat we doen en zeggen. Na het ‘gaat in vrede heen’, kunnen we niets anders dan volmondig uit de diepte van ons hart en met vreugde antwoorden: ‘wij danken God’.

Tot besluit

In vier aflevering van dit parochieblad hebben we geprobeerd uit te leggen waarom we staan, buigen, zitten, knielen. We zijn evenmin uitputtend geweest. Er is nog zoveel meer te vertellen over het vieren van liturgie. Laat ons weten wat je vragen zijn en dan kunnen we er een volgende keer aandacht aan besteden. Wij wensen je inspirerende vieringen toe.

Han Geppaart, pastoraal werker