Kom dinsdagavond 14 april van 19:00 tot 21:00 of
donderdagochtend 16 april van 09:30 tot 11:30 uur naar een vrijblijvende introductie!

Van harte welkom om op dinsdag 14 april of donderdag 16 april a.s. vrijblijvend naar een introductie-bijeenkomst te komen in het parochiecentrum van de H. Laurentiuskerk, Ginnekenweg 331 Breda om te ervaren of Alpha iets voor je is.  Deze bijeenkomsten zijn zonder maaltijd, maar wel staat koffie, thee en veel lekkers klaar!  Daarna komen we elke dinsdag tot en met 23 juni en elke donderdag tot en met 25 juni bij elkaar en starten we bij de avond-Alpha met een gezamenlijke maaltijd. Bij de ochtend-Alpha zorgen we steeds voor iets lekkers bij de koffie en thee. Zaterdag 30 mei komen we een keer extra bij elkaar.

Graag even aanmelden via alphaphf@gmail.com of 06 14 21 03 43. 

 Kijk hier hoe Simon Alpha beleefd heeft.

Na de maaltijd kijken we telkens naar een film van zo’n 25 minuten of luisteren we naar een spreker.
Daarna bespreken we hoe we zelf tegen het onderwerp aankijken. Er zijn geen ‘goede’ of ‘slechte’ meningen, gevoelens of gedachten. Het gaat om het delen van jouw eigen ervaringen en jezelf openstellen voor de perspectieven van anderen.

Meer info

Elke week staat een ander onderwerp centraal. Vragen die bijvoorbeeld kunnen langskomen zijn:

• Wie is Jezus? En waarom zeggen christenen dat Hij leeft? Hij is toch doodgegaan aan een kruis?
• Hoe kunnen christenen geloven dat Jezus de zoon van God is? Hoe bewijs je zoiets? Dat kan toch niet?
• Waarom bidden mensen? Is dat niet net zoiets als gewoon mediteren?
• Wat is er zo bijzonder aan de Bijbel? Waarom denken gelovigen dat dat het woord van God is en niet gewoon een boek?
• Als er een God is, waarom is er dan lijden en kwaad in de wereld?
• Waarom zeggen christenen dat Jezus van mij houdt? Waar baseren ze dat op?

Naast de ongeveer 10 bijeenkomsten beleven wij ook een mini-weekend of eventueel alleen een zaterdag samen, daarover overleggen we op later moment met elkaar. Voor dit weekend of deze dag vragen we een vrijwillige financiële bijdrage voor wie dat mogelijk is.

Alpha is en blijft gratis, geld mag geen belemmering zijn.

We naderen het hoogtepunt van de viering. Van de feestzaal hebben we – blijvend in de beeldspraak van de vorige afleveringen – het ‘heilige der heilige’ betreden.

Gaven

Het tweede hoofddeel, de viering van de eucharistie, wordt voorbereid met het aandragen van de gaven van brood en wijn. De geloofsgemeenschap sluit hierbij aan bij de gave in de collecte. Dit gaat terug op het begin van de kerk, toen gelovigen geld en andere giften meebrachten om te kunnen verdelen onder de armen en behoeftigen en voor de kerk als geheel.

Verheft uw hart

Opnieuw gaan we staan bij de uitnodiging ‘bidt broeders en zusters…’. Vervolgens bidt de voorganger over de (bijeengebrachte) gaven om daarna de Grote Lofprijzing (prefatie) uit te spreken. Het gaan staan wordt nog eens extra onderstreept met de woorden ‘verheft uw hart’ en ons antwoord ‘wij zijn met ons hart bij de Heer’. We kunnen niet anders: je hart verheffen tot God breng je met je lichaam tot uitdrukking in het gaan staan voor onze God. ‘Heilige Vader, machtige en eeuwige God, om heil en genezing te vinden zullen wij U danken, altijd en overal’. Dat zijn prachtige indrukwekkende woorden waarmee we de Heer prijzen. Dit mondt uit in het ‘heilig, heilig’.

Aanraakbaar

Hierna bidt de priester het eucharistisch gebed waarin brood en wijn worden tot lichaam en bloed van Christus. Dit is een bijzondere gave van God aan de Kerk, aan ons. Een geheim dat we nooit helemaal zullen doorgronden. Christus komt ons nu aanraakbaar nabij. Als blijk van eerbied, dankbaarheid, nederigheid en overgave knielen we. Waar dat niet mogelijk is, of wie dat niet kan blijft staan. Wanneer achtereenvolgens tijdens de consecratie Brood (= Christus’ lichaam) en Wijn (= Christus’ bloed) worden getoond herinneren we ons de woorden van de apostel Tomas: ‘mijn Heer en mijn God’ (Johannes 20,28).

‘Door Hem en met Hem en in Hem…’

In Nederland zijn wij gewend om de woorden ‘Door Hem en met Hem en in Hem…’ samen uit te spreken. Toch is dit gebed voorbehouden aan de priester. Laten we dat ook aan Hem over. Sluiten we daarna wel samen hardop af met ‘Amen’. Amen wil zeggen: wij onderschrijven alles wat de voorganger in dit gebed heeft uitgesproken. Wij zijn het er mee eens.

Christus Zelf ontvangen

Vervolgens gaan we staan om samen het Onze Vader uit te spreken en elkaar vrede toe te wensen. We blijven staan totdat we de Hostie hebben ontvangen. Wie gedoopt is en gelooft dat Jezus Christus werkelijk aanwezig is in het H. Brood, is uitgenodigd om Hem te ontvangen in de H. Communie. Daarna knielen we (als dat kan) om persoonlijk met Jezus te bidden.

Gebed na de communie

Nadat de overgebleven gaven naar het tabernakel zijn gebracht nodigt de priester uit om voor te gaan in het Gebed na de communie. Het is het afsluitende gebed van wat ieder persoonlijk heeft uitgesproken tot onze Heer. Het is dus van ons samen. Daarom gaan we staan. Hierna verlaten we bij wijze van spreken het ‘heilige der heilige’.

Slotritus

Het feest is afgelopen. Maar voor het zover is worden we met een laatste groet uitgeleide gedaan – uitgezwaaid, om in de beeldspraak te blijven. We buigen het hoofd en staande ontvangen we de zegen en worden heen gezonden (wegzending) om in het leven van alle dag het woord dat we hebben gehoord uit te dragen in wat we doen en zeggen. Na het ‘gaat in vrede heen’, kunnen we niets anders dan volmondig uit de diepte van ons hart en met vreugde antwoorden: ‘wij danken God’.

Tot besluit

In vier aflevering van dit parochieblad hebben we geprobeerd uit te leggen waarom we staan, buigen, zitten, knielen. We zijn evenmin uitputtend geweest. Er is nog zoveel meer te vertellen over het vieren van liturgie. Laat ons weten wat je vragen zijn en dan kunnen we er een volgende keer aandacht aan besteden. Wij wensen je inspirerende vieringen toe.

Han Geppaart, pastoraal werker

De Chrismamis vindt dit jaar plaats op woensdag 1 april 2026 om 19.00 uur in de H. Quirinuskerk, Dorpsstraat 51, 4661 HM HALSTEREN

In de Chrismamis worden de heilige oliën voor de doopleerlingen en de ziekenzalving gezegend
en het heilig Chrisma gewijd. De Bisschop is de celebrant van de Chrismamis. Voordat de
nieuwe praktijk in 1990 werd ingevoerd vond de Chrismamis plaats op de morgen van Witte
Donderdag. Om de deelname door vertegenwoordigers vanuit het bisdom beter mogelijk te
maken is het tijdstip verplaatst naar de woensdagavond in de Goede Week. De relatie met de
viering van Pasen blijft zo behouden. Het is de bedoeling dat uit alle parochies,
caritasinstellingen, kloosters, ziekenhuizen, verzorgings- en verpleeghuizen een afvaardiging
wordt gezonden naar deze viering.

Na afloop van de viering (± 20.30 uur) bestaat er gelegenheid elkaar te ontmoeten in
Tivoli, Dorpsstraat 84, 4661 HR Halsteren.

In het vieren van de liturgie zijn we bij het eerste grote hoofddeel aangekomen: Dienst van het woord. In de beeldspraak van de vorige keer: we bevinden ons in de feestzaal.

Horen en luisteren

We kunnen nu gaan zitten. Zitten is een basishouding om te rusten, maar meer nog om te luisteren. Denk aan Maria, die gezeten aan de voeten van de Heer, luisterde naar zijn woorden (Lucas 10,38). Door te lezen in de Schrift geven wij aan God de ruimte om tot ons te spreken. Hij doet dat door de stem van de lector te ‘lenen’. Daarom eindigen de lezingen altijd met ‘Woord van de Heer’. De lector die tussen de gelovigen in de kerk zit, treedt naar voren, buigt voor het altaar en neemt het lectionarium. In dat naar voren treden vertegenwoordigt de lector de hele geloofsgemeenschap. Namens hen leest hij uit de heilige Schrift.

Alleluia

Wanneer het evangelie wordt voorgelezen dan is het Jezus die spreekt. Hij leent de stem van de diaken of priester. Buiten de veertigdagentijd wordt het evangelie voorafgegaan met een Alleluia. Dit Alleluia – dat letterlijk betekent ‘prijs de Heer’ – is een welkomstgroet aan Christus die in het evangelie tot de geloofsgemeenschap gaat spreken. Bij een welkom ga je uit eerbied staan. Niet pas als het evangelie wordt voorgelezen, maar al bij de eerste klanken van het Alleluia.

Hoofd-mond-hart

Dan volgt nog een klein ritueel dat het verlangen naar dat spreken uitdrukt. Op de woorden van de voorganger ‘Lezing uit het heilig evangelie volgens…’, antwoorden we met de vreugdevolle uitroep: ‘Lof zij U, Christus’. Daarbij maken we een klein kruisje op het voorhoofd, de mond en de borst, ter hoogte van ons hart. Waarom? Opdat het Woord van God in ons hoofd mag zijn, op onze lippen en in ons hart.

Voor jou

De voorganger leest nu het evangelie voor, maar je weet dat je tegenover Jezus staat die jou toespreekt. Hij heeft een woord voor de gemeenschap waartoe je behoort, maar misschien ook wel voor jou persoonlijk. Welk woord of welke passage raakt jou? De diaken of priester besluit met nogmaals te benadrukken dat het is het ‘Woord van de Heer’. We kunnen niet anders antwoorden dan: ‘Wij danken God’.

Vertrouwelijk gesprek

Hierna gaan we zittende het woord overdenken. De homilie – dat is een Grieks woord – door de priester uitgesproken, helpt daarbij. Homilie betekent eigenlijk: vertrouwelijk met elkaar spreken zoals vrienden dat doen, van hart tot hart. Soms wordt een diaken of pastoraal werk(st)er gevraagd de Schrift te overwegen.

Instemming

Vervolgens gaan we staan, om staande tegenover God in te stemmen met de woorden die tot ons gesproken zijn, die we overwogen hebben en de geloofswaarheden – opgeschreven in de geloofsbelijdenis – in herinnering te brengen en uit te spreken.

Gebed van de gelovigen

In het vervolg hierop geeft God ruimte om onze noden en vragen bij Hem neer te leggen. Tot circa de 6^e eeuw was dit normaal. Daarna is het verloren gegaan. Het Tweede Vaticaans Concilie heeft dit hersteld. De geloofsgemeenschap spreekt haar voorbede uit bij monde van een vertegenwoordiger: de lector. Het is het gebed van de gelovigen, dus van ons, vandaar dat we blijven staan.

Het eerste hoofddeel van de viering is nu afgesloten. Volgende keer gaan we verder met het tweede hoofddeel: de dienst van de eucharistie. Daarvoor – in de beeldspraak – ‘betreden we de heilige ruimte’.

Han Geppaart, pastoraal werker

In verband met verschillende bijeenkomsten met maaltijden zijn we voor de Michaelkerk op zoek naar een vriezer/vrieskistje.

Heeft u er misschien nog een staan, die niet gebruikt wordt?

Van harte welkom.

Graag reactie naar michael@augustinusparochiebreda.nl of 076 5219087 (ma,wo,vr tussen 10-12 uur)

Wanneer koning Willem Alexander de ruimte binnenkomt waar hij de troonrede gaat uitspreken gaat iedereen staan op de aankondiging: ‘de kóning’. Waarom doen we dat? Uit respect, eerbied? Hoe zit dat in onze liturgie?

Vier onderdelen

Onze zondagse liturgieviering bestaat grofweg uit twee hoofddelen met een kop en een staart. Het eerste hoofddeel is de dienst van het woord. Hierin lezen we uit het Oude en Nieuwe Testament en overwegen hetgeen we hebben gehoord: God spreekt tot ons. Het tweede hoofddeel is de feitelijke eucharistie. We danken God voor zijn grote daden aan ons verricht: centraal de kruisdood en verrijzenis van zijn Zoon Jezus Christus, waardoor wij van zonden worden bevrijd. Deze beide delen worden voorafgegaan door een opening en daarna met een afsluiting. De hele viering bestaat dus uit vier onderdelen.

Herinnering

In veel kerken zie je bij de ingang van de kerk wijwaterbakjes. Soms zijn ze gevuld met wijwater maar vaak zijn ze dat helaas niet. Wanneer je bij binnenkomst je hand doopt in wijwater en daarmee een kruisteken maakt herinner je jezelf eraan dat je gedoopt bent: jouw leven is onlosmakelijk verbonden met Jezus Christus en je hoort bij de Kerk. Je bent lid van deze geloofsgemeenschap.

Opening

Veel mensen hebben het idee dat ze zelf bepalen wanneer en waarom ze naar de kerk gaan. Dat klopt ook. Toch is het God die de mens – jou – uitnodigt om naar Hem toe te komen. Hij brengt ons samen in de viering. Christus heeft ons gevraagd steeds samen te komen en het brood te breken en te delen tot zijn gedachtenis. Het is ons vrije besluit op die uitnodiging in te gaan. Zodra de bel klinkt gaan wij dus staan: wij begroeten onze God die ons hier samenbrengt. Wij drukken er ook ons respect mee uit. De voorganger (priester) met de misdienaars gaan nog verder: zij buigen voor het altaar. Buigen is een vorm van begroeting, nederigheid en ook gehoorzaamheid. En juist het altaar is de plaats waar de Heer zal verschijnen onder de gedaanten van brood en wijn. Staande maken we een kruisteken als verbinding met God door Christus.

Heer, ontferm U

Daarna blijven we staan want ‘we bevinding ons nog in het voorportaal’. We moeten bij wijze van spreken onze jas nog uittrekken en onze voeten met al het vuil van de straat nog vegen. Dat doe je staande. Daarom blijven we ook staan tijdens de schuldbelijdenis. We brengen heel wat mee naar deze viering: dankbaarheid, maar ook vragen en onze eigen zonden en tekort schieten. Zeg maar het vuil dat aan ons kleeft. Dat wordt zichtbaar juist als we tegenover onze Heer staan. Dat maakt ons nederig en het voelt niet goed om dan te gaan zitten: Heer, ontferm U.

Eer aan God

Vervolgens mag de vreugde ons overspoelen, want de Heer vergeeft. Hij geeft nieuwe kansen door Jezus. Vandaar dat we blijven staan als de lofzang (gloria) wordt gezongen/gebeden: voel je de blijheid in je hart? Eer aan God in den hoge. In de beeldspraak hebben we het voorportaal verlaten en staan nu in de centrale hal die ons verder leidt.

Laat ons Bidden

Tenslotte vragen we God door Jezus of Hij ons hart toegankelijk wil maken voor wat Hij tot ons wil zeggen. De voorganger zegt ‘laat ons bidden’. Het is dan even stil. Iedereen kan nu zelf iets zeggen tegen God. Dat is heel persoonlijk. Daarna bidt de voorganger het openingsgebed. Hij neemt al die persoonlijk uitgesproken gebeden op in één gebed. Dan kun je toch niet gaan zitten? Dus blijven we ook tijdens dit gebed staan. In de beeldspraak staan we op de drempel van de feestzaal waar het woord gaat klinken. Daarover in de volgende bijdrage.

Han Geppaart, pastoraal werker