Vakantie, dankbaarheid en een nieuw begin
Met dit bericht wil ik u graag iets vertellen over mijn vakantie en over een bijzondere stap die na de zomer op mij wacht. Na een intensieve en gezegende periode in onze parochie is mijn vakantie begonnen. Het is een tijd waar ik naar heb uitgekeken: een tijd om tot rust te komen, mijn familie, dierbaren en vrienden weer te ontmoeten en nieuwe kracht op te doen. Na twee jaar elkaar niet te hebben gezien, is het een groot geschenk om weer samen te zijn. Juist de eenvoudige momenten: samen zijn, praten, lachen en herinneringen ophalen, laten mij opnieuw beseffen hoe kostbaar familie en vriendschap zijn.
Voor mij is vakantie echter meer dan alleen uitrusten. Het is ook een tijd van stilte, gebed en bezinning. Even afstand nemen van de dagelijkse werkzaamheden helpt mij om opnieuw te luisteren naar Gods stem en dankbaar terug te kijken op alles wat wij samen als geloofsgemeenschap hebben mogen beleven. In de ontmoetingen met u, in de vieringen, de gesprekken, de vreugdevolle en soms ook moeilijke momenten heb ik steeds weer Gods nabijheid mogen ervaren.
Deze vakantie heeft voor mij een bijzondere betekenis. Zoals u weet verhuis ik na mijn vakantie (per 1 september) naar Roosendaal, waar ik aan een nieuwe pastorale opdracht mag beginnen. Zo’n verandering brengt verschillende gevoelens met zich mee. Enerzijds kijk ik met vertrouwen en enthousiasme uit naar de nieuwe mensen die ik daar zal ontmoeten en de gemeenschap waarmee ik samen op weg mag gaan. Anderzijds valt het niet gemakkelijk om afscheid te nemen van de Augustinusparochie waarin ik mij zo welkom heb gevoeld.
Ik wil u daarom uit de grond van mijn hart bedanken. Dank voor uw vertrouwen, uw betrokkenheid, uw hartelijkheid en uw gebed. Dank voor alle ontmoetingen, de mooie gesprekken, de samenwerking en de vele momenten waarop wij ons geloof samen hebben mogen vieren. U hebt mij niet alleen ontvangen als uw priester, maar ook als medegelovige en medemens. Dat zal ik altijd dankbaar met me blijven meedragen.
Hoewel onze wegen straks niet meer dagelijks samenkomen, blijven wij met elkaar verbonden in Christus. Ik hoop dat u zich mij wilt blijven herinneren in uw gebeden. Weet dat ook ik voor u zal blijven bidden en de vele mooie herinneringen aan deze parochiegemeenschap in mijn hart zal bewaren.
Ik wens u en allen die u lief zijn een mooie, rustige en gezegende zomer toe. Moge deze tijd u nieuwe moed, vrede en vreugde schenken. En moge de Heer ons allen blijven begeleiden op onze levensweg, waar die ons ook brengt.
pater Rian Supardi svd
