Herfst
Als ik vandaag naar buiten kijk, ziet het er veelbelovend uit.
De zon schijnt en binnen met de verwarming aan lijkt het helemaal geen herfst, maar toch. Het heeft al een beetje gevroren en de regen klettert af en toe al flink tegen de ramen, maar we zitten binnen en het is warm en droog.
Hoe anders is het voor heel veel mensen elders in de wereld. Hebt u ook die mensonterende beelden gezien van al die mensen in die vluchtelingenkampen in de Gazastrook?
Overstromingen in een vluchtelingenkamp, kan het nog erger?
Mensen die al niets meer hadden dan een tent en wat kleding…en nauwelijks schoon drinkwater en eten en dan ook dit nog.
Waarom?
Omdat Israël weigert tenten, kleding, voedsel en water toe te laten.
Wat is dat toch met ons mensen. Waarom doen we niets.
200.000 mensen liepen zondag in Amsterdam mee in de Rode lijn demonstratie. 200.000 mensen die vonden dat de grens bereikt is en dat de wereld op moet staan om dit geweld een halt toe te roepen.
Zou het genoeg zijn? Zou onze regering het aandurven om echt iets te ondernemen?
Eind van deze maand begint de Advent, tijd van verwachting.
Wat hebben de mensen op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook te verwachten van het Kerstfeest, het feest van de vrede? Zouden zij hoopvol uitkijken naar de komst van Jezus, of is bij hen alle hoop al lang geleden verloren gegaan. En hoe zit het met ons?
Waar kijken wij naar uit? Soms durf ik bijna niet meer te kijken naar alle ellende die er bestaat in deze wereld.
En toch en toch en toch…hoop doet leven voor ons en ook voor alle mensen in deze wereld die onder vreselijke omstandigheden verkeren.
Laten we ons uiterste best doen, door in de Advent hoop te geven aan alle mensen die dat zo hard nodig hebben.
Hoe? Er zijn zoveel mogelijkheden, kijk om u heen en doe u best.
Trudy Gerritsen van Lin
