Wie verre reizen doet…
U kent waarschijnlijk de uitdrukking wel: ”Wie verre reizen doet kan veel verhalen”. Toen mijn moeder op 94 jarige leeftijd overleed, heb ik dit een beetje aangepast naar “wie lang leeft moet ook veel meemaken”. Daar moest ik de afgelopen dagen vaak aan denken. Niet dat ik de leeftijd van mijn moeder benader, maar toch… Naarmate je ouder wordt, wordt je hier steeds meer mee geconfronteerd. Deze week overleed een goede vriend van ons, 65 jaar jong.
Hij was natuurlijk piepjong in vergelijking met mijn moeder destijds.
Hij overleed veel te vroeg en veel te jong en dat doet erg veel pijn.
Dat is dus ons voorland -bedacht ik- als je graag oud wilt worden en dat willen we graag, worden we steeds vaker geconfronteerd, met het wegvallen van dierbaren.
De herfst van het leven, het kan heel mooi zijn, maar ook al is het een Indian Summer (het is immers prachtig weer) de herfst van ons leven heeft ook een keerzijde.
Natuurlijk komt er na de herfst weer een winter en altijd wordt het weer voorjaar, maar toch de herfst…
In de herfst, 1 november vieren we het feest van Allerheiligen altijd gevolgd op 2 november door Allerzielen. Juist dan gaan we stilstaan bij allen die overleden zijn en ook al worden het er steeds meer, het is een mooie gedachte dat we hen blijven gedenken. We noemen de namen en steken kaarsjes aan. Een lichtje in het donker en we weten gesterkt door het geloof dat het licht het donker overwint en dat het na elke herfst en winter ook weer voorjaar wordt.
