menu

Aanmelden nieuwsbrief

Kattebelletje 2013 - 48Mijn wereld is klein geworden.
Ik heb mijn ogen nu meestal gesloten en mijn oren zijn ook niet meer zo scherp. Ik voel mijn krachten minderen. Ik heb een kattenleven-lang genoten en daaraan komt nu een eind.....
Zo vaak wachtte ik de pastoor op bij de voordeur, als ik zijn auto hoorde komen.
Voortaan zal dat zo niet meer kunnen zijn.
En u allen moet mijn korte verhaaltjes missen. Maar er zijn erger dingen..... 'En toch', zie ik de pastoor denken, 'komt daar iets anders voor in de plaats'. Met mijn laatste krachten moet ik toch een beetje lachen: u weet het net zo goed als dat ik het weet: zo is ie helemaal. En dat is ook goed.
Dit is voor mij de laatste keer. Dank dat u mijn Kattebelletjes steeds met zoveel aandacht en respons gelezen hebt.
Ik groet u allen.

Poes

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2013 - 47De afgelopen dagen lig ik heel wat uren stilletjes te denken.
Hoeveel jaren mag ik dit nu alweer doen! Iedere week hield ik de oren en de ogen open en steeds probeerde ik in een paar zinnen te beschrijven wat ik gezien of gehoord had: iets over de pastoor, iets over de parochie, iets over de kerk, iets van bij ons thuis.
Er zijn niet veel katten die zo'n buitenkans gekregen en gegrepen hebben. En dat terwijl mijn leven heel anders leek te gaan verlopen..... Totdat ik de pastoor zag, ik me naar hem toe bewoog en hij mij begreep. Vanaf dat moment had ik een naam: Poes. En vanaf dat moment zijn wij samen. Eerst in Lepelstraat (toen leefde Appie nog, de hond die de pastoor gekregen had van parochianen die naar het verzorgingshuis gingen) en nu alweer vele jaren in Breda.
Ik, de dorpse kat die tegen wil en dank, aansluiting zoekend bij een groep soortgenoten, rondzwierf rond de kerk van Lepelstraat, mocht een gekende en gerespecteerde kat zijn in Breda. Ik mocht me thuis voelen in de pastorie en (in de vroegere Michael) soms zelfs in de kerk (als niemand anders er was...... dan God alleen).
Als ik zo maar wat lig te denken dan gaat het door me heen: mijn leven is wat je mag noemen: 'een mooi kattenleven'.

Poes

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2013 - 46Paul Verbeek schreef: 'De Kerk gaat al heel de geschiedenis drie stapjes vooruit en twee achteruit.
Dat betekent in ieder geval dat de Kerk voortdurend in beweging is'. Ik hoorde de pastoor hierover spreken vanuit de nieuwsbrief van het vicariaat. Daar stond het in (krijgt u die trouwens ook, digitaal? De brief is voor iedereen. Vraag ernaar).
De pastoor sprak er over met een lach. 'Zo is het precies', zei hij. 'De Kerk is altijd in beweging. Ook in onze tijd gebeurt er veel. En het lijkt soms wel alsof we tegelijkertijd stapjes vooruit en achteruit gaan.
De geschiedenis zal pas bepalen wat er in onze tijd daadwerkelijk gebeurde'. Voor de pastoor betekent dat, dat weet ik zeker, dat hij doet wat hij kan, met de beste bedoelingen en uit de grond van zijn gelovig hart. Soms met een traan, soms met een (glim)lach.
Twee stapjes vooruit, een achteruit, zo doen ze het daadwerkelijk, jaar in jaar uit, in Echternach, de dinsdag na Pinksteren, weet ik van de pastoor, die er met de studenten van Bovendonk telkens naartoe gaat, en mee springt. En hoe inspannend ook, ook daar komen ze vooruit! En absoluut ook met een glimlach op de gezichten.

Poes

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2013 - 45In de afgelopen dagen begonnen er heel wat gesprekken over het verschrikkelijke ongeluk dat Dominique Geerts en Laura Adams uit Chaam getroffen heeft.
Zij vonden de dood in hun brandende auto. De moeder van Dominique leidde de inzet van de brandweer. Te verschrikkelijk voor woorden allemaal. Daar waar de dood in het spel komt raakt het mensen diep. Dat is zo bij ziekte, dat is zeker zo bij ongelukken. Dat is zo bij oorlog en geweld.
De dode is onomkeerbaar lijfelijk afwezig in het leven van alledag. De pastoor schrikt er wel eens van wanneer hij hoort of ziet hoeveel virtuele slachtoffers er vallen door geweld in spelletjes op de computer. Ze vallen bij bosjes. Zonder gevoel bij hen die spelen. Dat hoeft ook niet misschien, maar werkt dat niet tegelijkertijd vervreemdend?

Poes.

Kattebelletje 2013 - 44'Dag Poes', zei de pastoor, en daar ging hij weer. 'Heeft ie dat nou echt nodig?', vroeg ik me af. De pastoor ging naar de pastoorscursus, vanuit het bisdom georganiseerd voor alle pastoors. Dat zijn er trouwens niet zo veel, hoorde ik de pastoor eerder zeggen. In het hele bisdom zijn nu achttien priesters pastoor. Sommige helemaal, anderen 'half', zoals ook de pastoor. Ik was echt benieuwd... hoe komt ie terug thuis...? Ik had het kunnen weten. Gewoon als altijd! Na twee-en-een-halve dag was hij er weer. Het ging tijdens de cursus over veranderingsprocessen, over de rol van de pastoor te midden van bestuur en pastoraat, het ging over de pastoor die altijd pastoor is. Het ging over waar je als pastoor tegenaan loopt. Maar er was ook tijd voor ontspannen spreken. Tijd om samen te bidden. Tijd voor ontmoeting met de bisschop. Nee, nodig heeft onze pastoor zo'n cursus niet echt. Maar als hij zegt dat het goed was dat hij er geweest is, dan denk ik: oké, prima dat ie naar de cursus is geweest. En dat ie volgend jaar weer gaat.
En, o ja, weet u dat ik hem hoorde vertellen dat ze ook daar gesproken hebben over mij! Ik, Poes, ben inmiddels 'bisdombreed' gekend en bekend!

Poes

Kattebelletje 2013 - 43Het is nog maar net geleden dat de uitzendingen van de eucharistievieringen vanuit de Michaelkerk op de televisie begonnen.
Twee jaar geleden werd door bisschop Van den Hende die vraag aan de pastoor gesteld. Een onverwachte vraag vond de pastoor toen. Bisschop Liesen liet het nog een jaar doorgaan. Toen het zou beginnen heeft de pastoor overlegd met de mensen van de Michael en samen hebben ze besloten dat het kon. Dat betekende veel tijdige voorbereiding. Achter de schermen moesten hele schema's aangehouden worden. Dat betekende op de zaterdagmiddag aanwezig zijn voor het installeren van alle extra licht en rond vijf uur op de zondagmorgen aanwezig zijn voor het geluid, de camera's en alle verdere afstemming. Dat betekende extra aandacht voor de bloemversiering, oefenen met de misdienaars, altijd even oefenen met de lectoren. Dat betekende voor iedereen op tijd aanwezig zijn. Heel veel koren hebben hun dienst verleend. Om kwart over acht begon de generale repetitie.
Dank aan iedereen die heeft meegewerkt is op zijn plaats. In dit Kattebelletje zal ik dit (namens de pastoor) met nadruk melden. Dank aan Nicole de Waal voor alle inhoudelijke coördinatie vanuit de parochie, dank aan Gerard Coremans voor alle technische en ondersteunende coördinatie, dank aan Martijn de Waal die bij bijna alle vieringen acoliet was. Dank aan allen die zorgden voor de catering. Altijd weer veel werk dat prima verzorgd was. Zonder ook maar iemand te kort te willen doen dank ik allen die zich hebben ingezet om er van te maken wat het is geweest: een succes! Er is veel positieve reactie op gekomen en ook de mensen van RKK zijn erg tevreden.
Op 27 oktober vindt de laatste uitzending vanuit de Michaelkerk plaats. Daarna komen de uitzendingen van de Mis voor ons bisdom vanuit Bergen op Zoom. Vicaris Paul Verbeek neemt met zijn mensen het stokje over. Het is te hopen dat de vieringen op televisie kunnen blijven. Heel veel mensen kijken er naar.
Het geeft velen veel gelovige verbondenheid en vreugde!

Poes

Kattebelletje 2013 - 42Ook als het wat verder van huis gebeurt, komt het mij wel ter 'katte-oren'.
Vorige week is de pastoor, in zijn rol van vicaris, bij 'Lopend Vuurtje' geweest.
Een dag voor alle aanstaande vormelingen van ons bisdom (en voor hen die in het afgelopen werkjaar gevormd werden en nog niet bij Lopend Vuurtje waren). Meer dan 200 jongens en meisjes waren daar aanwezig en met hen werkgroepleden, ouders en pastorale beroepskrachten.
Het was een mooie dag, door een enthousiaste werkgroep voorbereid! De bisschop gaf in een 'speedmeet' antwoord op allerlei vragen. Er gebeurde van alles, het was een vol programma dat toch ook ontspannen kon zijn. Wie de pastoor er niet gezien heeft? De aanstaande vormelingen vanuit onze parochiekernen. Dat is ook moeilijk, omdat bij ons het vormsel pas met Pinksteren plaats vindt. En dat is nog heel ver weg. Maar moeilijk is niet onmogelijk. De pastoor zou de pastoor niet zijn als hij blijft hopen. Hoe meer vormelingen bij Lopend Vuurtje samen zijn, hoe meer vreugd. Het moet nog meer een echte bisdomdag worden! En dag van waaruit 'het verhaal van Jezus' als een lopend vuurtje over heel het bisdom wordt verspreid, ook naar onze parochie....! Dat is wat de vicaris (onze pastoor) hoopt!

Poes

Kattebelletje 2013 - 41Vandaag ga ik eens echt 'uit huis' vertellen.
Tussen de bedrijven door is de pastoor naar Zeist geweest.
Het graf bezoeken van de jonge man die hij een paar maanden geleden begeleid en begraven heeft.
Ik heb hem horen zeggen dat hij een intensieve tijd zo in alle rust en stilte wilde afsluiten.
De prachtige, bosrijke begraafplaats in Zeist is de geschikte omgeving om de droefheid te beleven en de gedachten de ruimte te geven.
Wat was het er trouwens druk.... de vele vele doden lagen schouder aan schouder, in hun vele graven speels gegroepeerd, in mooie golvende rijen.
Natuurlijk ware het voor zijn echtgenote en vier nog jonge zonen beter geweest als hij er nu nog niet begraven had moeten worden, maar had kunnen leven, samen met hen.... .
Eenmaal in Zeist dacht de pastoor: nu ben ik zo dichtbij, dan ook even naar Lage Vuursche.
En zo gedacht heeft hij zo gedaan.
En zo kwam het dat hij bij het graf stond van prins Friso.
Opnieuw het graf van een nog jonge man, echtgenoot en vader.
En het was er behoorlijk druk.
Heel wat mensen waren er toen de pastoor er was.
Het graf ligt in een hoekje van het kerkhof, tegen de tuin van Drakensteyn aan.
Daar staande en kijkend viel het de pastoor wel op, zei hij ook, dat er een wel zeer agressief ogend hekwerk rond het bezit is gebouwd.
Hoog, met prikkeldaad en met elektriciteit.
Prinses Beatrix gaat wel heel erg opgesloten leven..... .
Zo hoort u nog eens wat, 'van bij ons thuis'.
Och, en waarom ook niet?
Poes

kattebelletje 2013 - 40Staat u er ook wel eens bij stil
wat er allemaal op u afkomt. In het leven van alledag, in het eigen gezin, in de familie, in dorp of stad. Om niet te spreken over wat er vanuit de krant, via de televisie en het world wide web naar je toe komt. En wie weet waar u nu nog allemaal aan denkt. Een eindeloze stroom aan indrukken en informatie. Je moet er wat mee, het doet wat met je, je moet je ertoe verhouden. Wat vind jij ervan? Want natuurlijk moet je er iets van vinden. Het kan toch niet dat je er niets van vindt. Overal zien en horen we mensen die ergens iets van vinden. Vaak lekker zittend achter de computer. Zittend aan een tafel met een lekker glas wijn. Iedereen heeft toch de wijsheid in pacht. Het lijkt wel alsof echt niemand met de mond vol tanden staat. En waarom zou het voor jou dan moeilijk moeten zijn ergens iets van te vinden? De juiste beslissing te nemen? Dat woord te speken waar iedereen op zit te wachten? Die nieuwe koers in te slaan? En er zijn nog heel andere voorbeelden te noemen van wat allemaal op je af komt. En waar je je zo vaak toe moet verhouden. Reclame. Geweld. Grove praat. Neerbuigend spreken. Belachelijk maken van wat jou lief is. Wetten en regels die vechten met je geweten. Dag in dag uit. Bemin God met heel je hart en je naaste als jezelf. Dat is genoeg. Pardon? Wel heel veel wijsheid voor een kat? Ja, maar u weet het, ik ben de kat van de pastoor. En dat al bijna vijftien jaar!

Poes

Trefwoord(en):

kattebelletje 2013 - 39Na het bidden in onze parochie
in verbondenheid met de paus die daartoe had opgeroepen, om vrede in Syrië, hoorde ik de pastoor op 11 september, na het lezen van de krant zeggen: 'Ik vraag me dat af, of de auteur het nu bij het goede einde heeft wanneer hij (in 'Ik geloof het echt niet') schrijft: 'Eigenlijk geloof ik zo langzamerhand bijna niemand meer. Ja, de paus misschien. Die meent het goed, al zal dat bidden ook niet helpen'. Al zal dat bidden ook niet helpen .... En dan verspreekt, na dat wereldwijde bidden, de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Kerry zich, waardoor er ruimte ontstaat een time out in Syrië te bereiken en die te gebruiken voor goede afspraken met betrekking tot het vernietigen van chemische wapens. Zonder gezichtsverlies bereiken de grootmachten elkaar en is de oorlogsdreiging 'uit de lucht'. Ik hoor de pastoor zeggen: 'En waarom zou die verspreking nou niet de vrucht van het wereldwijde gebed kunnen zijn....?' Ja, waarom eigenlijk niet.

Poes

kattebelletje 2013 - 38'Mijn droom voor ons land,
inspiratie voor de koning'. Een boek met die titel ligt bij ons en bij nog honderdduizenden Nederlanders dezer dagen ergens in de kamer. Het kon vanwege de troonswisseling gratis worden afgehaald. 'Waar heb dat nou voor nodig', dacht ik eerst. Zo'n dromenboek. 'De dromen laten zien wat mensen missen. Meer naar hun gevoel dan in hun eigen leven. En het gaat niet alleen om wensen voor henzelf. Het zijn geen verlanglijstjes voor zichzelf. De mensen weten dat ze in een van de welvarendste landen ter wereld wonen. En ze weten dat ze met elkaar heel gelukkig zijn. Toch missen ze wat en dat klinkt in hun dromen voor de koning door'. Dat stukje las de pastoor voor uit het boek. Iedere keer als ik ons mooie blauwe boek zie liggen beginnen er in mij dromen te spoken. Goede dromen dromen is helemaal niet zo gemakkelijk. Droomt u wel eens? Over hoe het anders zou kunnen? Beter? Inspiratie voor de koning. Inspiratie voor jezelf.

Poes

Trefwoord(en):

kattebelletje 2013 - 37Binnenkort,
op vrijdag 27 september, vanaf 19.30 uur tot 21.30 uur, is de dankjewelavond vanuit de zijde van RKK vanwege alle inzet door onze parochie rond de uitzendingen van de Eucharistie vanuit de Michaelkerk. Ik hoorde dat tijdens de avond die de mooie naam 'Parochietour' heeft, een heel aantal bekende mensen van TV naar Breda komen. Leo Fijen, die een geloofsgesprek gaat houden met iemand uit onze parochie (de pastoor weet al met wie, maar dat mag ook ik echt nog niet zeggen. Het is een vrouw......), Wilfred Kemp die met de aanwezigen gaat zingen en een lied wil instuderen met de leden van de koren (die allemaal hartelijk uitgenodigd zijn), iemand die ons gaat vertellen wat er 'achter de schermen van het Vaticaan gebeurt', we horen pelgrimsverhalen en Roderick Vonhoegen toont een professionele film die hij maakt van onze Augustinusparochie (en die wij krijgen en op onze website mogen plaatsen). Bovendien mag u met de mensen van RKK op de foto...! (Dat laatste vind ik een idee...misschien moet ik u ook maar eens aanbieden dat u met mij op de foto mag.....ha ha ha). De mensen van het RKK zouden heel blij zijn wanneer wij de namen van nieuwe leden aandragen.... Kijkt u eens in uw familie- en vriendenkring? Maar ik weet zeker dat u ook hartelijk welkom bent als dat u niet gelukt is! Ik weet dat de pastoor hoopt dat we die avond met velen komen. Het wordt dan beslist een interessante en gezellige avond. Ook voor de inwendige mens zal RKK zorgen! Zoals ze vroeger zouden zeggen: 'Zegt het voort, zegt het voort, en komt allen.....!'

Poes

kattebelletje 2013 - 36'De Augustinusparochie
gaat nu ook liturgisch beginnen'. Zo zei de pastoor dat steeds van te voren. De viering was goed voorbereid. En ook wat er omheen zou gebeuren. Wat dat betreft kon met vertrouwen zondag de 25e augustus tegemoet gegaan worden. Wat de pastoor niet in de hand had, en wat niemand in de hand had, was de deelname van de gelovigen. Van de pastoor weet ik (natuurlijk weet ik dat), dat hij niet meer hoog inzet als het om aantallen gaat. Tweehonderd en vijftig boekjes drukken we, had hij gezegd. Nou, we doen er honderd bij, zeiden anderen. Oké dan, ging de pastoor akkoord. We zullen wel zien. Toen de pastoor thuis kwam na de viering van die ene Augustinusparochie, zag ik het meteen. Hij keek blij verheugd. En ik hoorde hem zeggen dat het toch goed doet wanneer je ziet dat voor de viering de gelovigen van alle kanten (en uit alle parochiekernen) letterlijk toestromen. Zo kon de parochie liturgisch starten met bijna vijfhonderd gelovigen (toch nog zo'n honderd en vijftig boekjes te weinig). Dat had de pastoor (toch een optimist!) niet durven dromen! Zovelen die vertrouwen hebben in de toekomst van de parochie, in het parochiebestuur, in het pastorale team. Zovelen die waarderen en dragen wat zovele gelovigen vrijwillig bijdragen aan de opbouw van de Kerk binnen het gebied van de Augustinusparochie. Poes, zei de pastoor, stilletjes ben ik toch trots op hoe we hier kerk zijn met elkaar! We gaan rustig verder, met vertrouwen!'

Poes

kattebelletje 2013 - 35Met een goed humeur
kwam de pastoor binnen. 'Poes', zei de pastoor, 'Het is werkelijk ongelooflijk. Wat hebben we toch een getalenteerde mensen in de parochie. Er is niets wat we met elkaar niet kunnen. Zovele van al die talenten worden ingezet voor de parochie. Allemaal ter ere Gods. Het is werkelijk ongelooflijk. En dat gebeurt meestal allemaal in goede harmonie. Het stemt me dankbaar. Ik ben bevoorrecht dat ik van onze Augustinusparochie de pastoor mag zijn'. En hij liet daar op volgen: 'Soms moeten er ook moeilijke dingen gebeuren. Gelukkig zijn we ook dan met elkaar sterk genoeg om dat samen te doen. Ook dan laat God niemand in de steek'. Ik keek met grote ogen naar de pastoor. Zo'n ontboezeming hoor ik zelden uit zijn mond......maar het is wel mooi als hij dat zo zegt. En daarom vertel ik het u.

Poes

kattebelletje 2013 - 34Heel lang
was het het gebruik dat een priester zijn eigen kelk kreeg van zijn familie op de dag van de wijding. Een mooi gebruik waardoor de priester zich iedere keer bij het vieren van de eucharistie met zijn familie verbonden mag voelen. De pastoor wilde geen eigen kelk. Omdat hij vond dat er al zoveel kelken in kluizen staan. Overal zijn kelken beschikbaar die goed te gebruiken zijn. Toch kreeg de pastoor ook een eigen kelk. Bij zijn koperen priesterjubileum, vanuit de parochianen van de Michaelparochie. Een mooie kelk die hij steeds gebruikt. Onlangs kreeg de pastoor een tweede kelk. De kelk van zijn heeroom en peetoom. Die kelk was eerst naar neef Frans gegaan, al veel langer priester dan de pastoor. Onlangs gaf neef Frans de kelk aan de pastoor. Een kelk met een eigen familiegeschiedenis. Toch heel bijzonder, en vooral de eerste keer dat de kelk door de pastoor gebruikt mocht worden, ontroerend. De pastoor gebruikt deze kelk steeds in de vieringen in Teteringen. Ik vertel u dit zomaar, een verhaal achter twee kelken.

Poes

Trefwoord(en):

kattebelletje 2013 - 33In de afgelopen weken
heb ik wat er thuis gebeurde wat minder goed kunnen volgen. Het was me te warm in huis en ik voelde me daardoor niet altijd even goed. Die aanhoudende warmte liet me vooral op zolder blijven. Daar lag ik rustig. En omdat het 's nachts buiten heel goed uit te houden was, ben ik nogal eens niet op de roepstem van de pastoor ingegaan. En ondertussen weet ik, hij roept een keer, misschien twee keer, en dan denkt hij: hier laat ik het bij. Poes moet het zelf maar weten, hij is oud en wijs genoeg! En na zo'n nacht buiten is het ook heerlijk om overdag op zolder, lekker verborgen, te slapen. Natuurlijk weet ik u te vertellen dat de pastoor rustig doorging in de zomerse weken. Er waren dingen gepland en er gebeurde van alles dat zijn aandacht vroeg. Zo is dat nu eenmaal. Hij zei steeds: 'Dit jaar zoek ik het niet op', maar ik kan u vertellen dat hij toch duidelijk zijn bezigheden heeft gehad. En dat is ook het beste! Overigens hoor ik hem ook zeggen dat het, hoewel de ambitie voor de komende tijd hoog ligt, ook duidelijk moge zijn dat niet altijd alles maar gedaan kan gaan worden als altijd. Zou dat betekenen dat de pastoor toch ook wat wijzer aan het worden is.....? Voorlopig blijf ikzelf het nog maar even vooral vanaf zolder, dus wat vanaf een afstand, volgen. Het is voor mij nog even wat te warm.....

Poes

Trefwoord(en):

kattebelletje 2013 - 32Ik zag aan de pastoor, en ik hoorde het hem ook zeggen:
hij was blij verheugd dat weer zovelen de mediaviering zo intens hebben mee gevierd. Terug thuis na twee dagen bedevaart naar Kevelaer hoorde ik de pastoor vertellen over al die mensen van de eigen groep, maar ook verschillende pelgrims in Kevelaer afkomstig uit andere delen van het land, die de pastoor herkenden van de televisievieringen en hem daarover spraken. 'U bent toch...wat leuk dat we u hier nu ontmoeten'. Positieve reacties. Ik kan aan de pastoor merken dat hij dat fijn vindt. En het mag best eens door mij gezegd worden: de pastoor zelf en velen zijn ook heel behoorlijk in de weer om er elke keer weer een succes van te maken. Niemand doet het voor zichzelf.....iedereen doet het om mensen thuis mooie vieringen te laten beleven. Het is te hopen dat ze mogen blijven. Overigens, hoorde ik (inside information noemt men dit) komt er nog een grote bijeenkomst op vrijdag 27 september, door de mensen van RKK georganiseerd, in de Michaelkerk. Misschien de moeite waard om die datum alvast in uw agenda te noteren......

Poes

Trefwoord(en):

kattebelletje 2013 - 31Even rust
dacht ik, na de Wereldjongerendagen. Ze hielden ons thuis nogal bezig. Maar niks hoor, de paus vliegt naar huis en, hoog boven de wolken, dichter bij 'de Grote Baas', spreekt hij menselijke woorden over de homofiele medemens en over de rol van de vrouw in de Kerk. Gewone hartelijke woorden van de hoogste katholieke baas op aarde. Ze veroorzaken een zucht van verlichting. Ze zijn een baken van hoop. Ze geven een weg aan, een route misschien. Alle aandacht in de nieuwsuitzendingen laat zien: de Kerk -het geloof- speelt nog steeds een rol in de levens van mensen (ook al doet men hier soms alsof dat niet meer zo is). We zullen zien hoe het allemaal zal gaan. En, hebben we daarin niet allemaal een verantwoordelijkheid? Ik zie in ieder geval nu al aan de pastoor dat het ook hem goed doet.

Poes

kattebelletje 2013 - 30'Poes, ik kan het niet begrijpen',
hoor ik de pastoor zeggen als hij binnenkomt. 'Ik kan me er iets bij voorstellen dat mensen die niet op onze parochies betrokken zijn niet meteen weten dat we nu de Augustinusparochie zijn. Maar dat ook parochianen dat nog steeds niet weten, begrijp ik niet'. 'O, is dat zo', zei iemand verbaasd toen de pastoor er op bezoek was. 'En sinds wanneer dan?' 'O ja, daar weet ik niets van'. 'Hebben jullie dat niet verteld in de kerk?' Wat ik ook niet begrijp Poes, is dat er niets in de krant stond. Niet over de nieuwe Augustinusparochie en niet over het sluiten van onze Bethlehemkerk. Het is toch opmerkelijk hoe kerkelijke aangelegenheden naar de rand van de aandacht zijn gegleden. Maar wellicht waren er ook dan nog steeds mensen aan wie de oprichting van de Augustinusparochie voorbij zou zijn gegaan.

Poes

kattebelletje 2013 - 29De Wereld Jongeren Dagen
vinden deze keer plaats in Rio de Janeiro. Jongeren van over heel de wereld nemen er aan deel. Ook paus Franciscus zal er zijn. Het is zijn eerste buitenlandse reis, en die brengt hem meteen al naar Zuid Amerika. Niet naar zijn vroegere 'thuis' Argentinië, maar naar Brazilië. Hoeveel duizenden jongeren zullen er zijn? Misschien wel meer dan honderdduizend! Misschien wel nog meer! De dagen zijn een initiatief van paus Johannes Paulus II. Voortgezet door paus Benedictus en nu ook door paus Franciscus. De Kerk moet aandacht hebben voor de jongeren. Met hen in gesprek gaan. Naar hen luisteren en hen onderwijzen. Met hen lachen, zingen en vieren. Jongeren hebben de toekomst. De Kerk kan niet zonder haar jongeren! Dat was wat de paus toen voor ogen stond. Dat is wat de paus nu voor ogen staat. Mag ik benieuwd zijn? Mag ik kijken naar de slotviering op zondag 28 juli om 14.30 uur? Ik ben maar de kat van de pastoor. Maar of ik mag of niet, ik zal de Wereld Jongeren Dagen volgen, omdat de pastoor ze volgt. De dagen zijn heel belangrijk voor de Kerk. Ze stralen vreugde en hoop uit, vindt de pastoor. Hij zeg dat ze voor ons allemaal een reden zijn om blij te zijn!

Poes.

kattebelletje 2013 - 28Op 1 juli
is de Augustinusparochie een feit geworden. Toch zeker ook een gevolg van veranderde betrokkenheid en mogelijkheden. 'We staan hierin niet op ons zelf', zegt de pastoor steeds. 'Je ziet het overal in ons bisdom en in alle bisdommen. Parochies gaan samen, kerken moeten sluiten. Het katholieke kerkelijke landschap verandert enorm. Iemand zei: ' Dat is niet gemakkelijk voor de mensen. Maar misschien moet je het ook zien als het knotten van de wilg. Alleen als je de wilg goed knot, echt terug durft te snoeien tot op de stam, alleen dan bot hij weer uit tot een prachtige, levenskrachtige boom. Misschien mogen we ons dat beeld voor ogen houden'. Zijn dat niet woorden vol hoop?

Poes

kattebelletje 2013 - 27Nu is het gebeurd:
onze vier parochies zijn een nieuwe parochie geworden. Dat is wennen. Ik hoorde de pastoor zeggen: 'Het is vreemd om nu met de auto op weg te zijn en alsmaar binnen het grondgebied van de Augustinusparochie te blijven. Het is echt uitgestrekt'. Er zijn mensen die zeggen: 'Ze kunnen veranderen wat ze willen, voor mij blijft mijn parochie mijn parochie, en als er echt iets zou veranderen, dan zien ze mij niet meer'. Ik hoor de pastoor alsmaar zeggen dat hij 'van de geleidelijkheid is'. Niet alles in een keer. We hebben de tijd, en we nemen de tijd. Het mag gerust jaren duren om de mensen te laten wennen aan het feit dat we nu een hele grote parochie zijn. En ondertussen gaan we achter de schermen en soms zichtbaar met elkaar op weg. We zetten stappen vooruit. Op weg naar de toekomst. Voor mij verandert het ook. Ik ben opeens de kat van de pastoor van de Augustinusparochie in Breda. Heel velen binnen de parochie hebben van mij gehoord en kennen mij al. Velen gaan mij misschien een beetje leren kennen. Ik woon bij de pastoor. Ik luister goed, gebruik mijn ogen goed en probeer elke week iets van mijn belevenissen met u te delen. Wellicht komen we elkaar ergens tegen. Dat zal niet zo gauw lijfelijk zijn, want de pastoor neemt mij nooit ergens mee naartoe. Maar als u een keertje bij ons thuis komt, dat ziet u mij beslist, daar zorg dan ik wel voor!

Poes

kattebelletje 2013 - 26Ik lag lekker onder de tafel
toen ik bij ons thuis hoorde spreken over het opzoeken van de ruimte in de Kerk. 'Er is best veel ruimte', zei de pastoor. 'We moeten niet altijd op de onderwerpen blijven hangen die bij voorbaat moeilijker zijn, maar we moeten op zoek naar nieuwe terreinen van aandacht en geloof'. 'Dan is er veel mogelijk'. Toen zei degene die op bezoek was: 'Wat je zegt is eigenlijk te vergelijken met wat mijn dansleraar altijd zegt. Op de dansvloer kan het soms heel druk zijn. Je staat opeens allemaal op een kluitje te dansen. Elkaar te duwen. Als je danst moet je er altijd voor zorgen dat je de open plekken op de dansvloer in het oog hebt en daar naartoe beweegt. Die ruimte op de dansvloer is er altijd. Als je dat doet bots je niet tegen andere stellen aan. Door die ruimte te benutten kun je je frank en vrij bewegen en heerlijk dansen'. Ik zag dat de pastoor dit een treffende vergelijking vindt. Vandaar.

Poes

kattebelletje 2013 - 25Het zijn
voor vele jonge mensen weer spannende tijden geweest. De eindexamens die een lange tijd van studeren hebben afgesloten hebben plaats gevonden en de resultaten zijn bekend. Geslaagd (gelukkig toch de meesten) of een hertentamen? Op vele plaatsen hangt de vlag in top. De schooltas erbij. Gelukt! Dit jaar werden we ongewild geconfronteerd met de gestolen examens....altijd weer een nieuwe complicatie....het was best spannend. Maar ook dat is, zo lijkt het toch, goed en zorgvuldig 'opgelost'. Een hartelijke proficiat voor alle geslaagden en 'zet hem op' voor hen die een hertentamen moeten doen. Ook voor de jongens en meisjes van groep acht gaat er heel wat veranderen. Na jarenlang groeien op de basisschool staat de overstap naar de middelbare school 'voor de deur'. Alles is straks weer nieuw. Maar het zal gauw wennen! Alle studenten en leerlingen alvast een goede en welverdiende vakantie toegewenst! Hopelijk gaat het nog een beetje 'zomeren'. Het is zo wel een heel serieus Kattebelletje geworden...maar de pastoor zei tegen mij: Poes, deze keer moet het hierover gaan. En wie ben ik dan om de pastoor tegen te spreken.....Bovendien, ik ben het met hem eens!

Poes

kattebelletje 2013 - 24 De televisie
brengt vaak onverwacht mooie verhalen bij ons binnen. Dat is wat ik de pastoor meer dan eens hoor zeggen. Aan de ene kant horen we de politiek met kracht spreken: de geaardheid van mensen mag geen verschil maken. Maar ook horen we van mensen die zomaar op straat in elkaar geslagen worden om dezelfde reden. Maar dan nu het verhaal. Een jongen belde met zijn vriend. Hij sprak over zijn ouders, hoe hij er tegen op zag te vertellen dat hij homo is. Over de verwijdering die hij vreesde. Wat hij niet wist was dat zijn vader ongewild flarden van het telefoongesprek opving. De volgende morgen moest de vader al vroeg naar zijn werk. Maar niet vooraleer hij een klein briefje schreef waarop te lezen stond dat hij het gesprek aan de telefoon ongewild gehoord had. Dat zijn zoon moest weten dat hij als zijn vader onvoorwaardelijk van hem hield. Altijd van hem gehouden heeft en altijd van hem zal houden. Ondertekend met : liefs, je vader. U begrijpt wat dit voor de zoon betekende..... Ik dacht: dat is een verhaal dat ik u moet vertellen.

Poes

Trefwoord(en):

kattebelletje 2013 - 23'We hebben niet zo heel veel meer te lachen', hoor ik de pastoor zeggen.
'Wat een problematieken overal. In de grote wereld, maar ook in de levens van mensen. Je kunt het zo gek niet bedenken, of het gebeurt'. Mensen vinden meestal nog wel de weg naar voren, maar het is niet gemakkelijk voor ze. Brengt het leven al veel op ons pad; krant, internet en televisie brengen een vloed van gebeurtenissen en indrukken bij ons binnen. Misschien net als u ook, schrok ook ik van de beelden van de killers van de soldaat in Engeland. Zo heb ik het nog niet eerder gezien. Ja, rondom het slachten van dieren (!), maar nooit in verband met het slachten van mensen. En nu weet ik, nu weten wij, dat ook dat gebeurt. Mensen slachten een mens, willekeurig, zonder aanziens des persoons. Om wat hij doet, om wie hij is, om wat hij representeert. Zomaar, op straat. Weliswaar in Engeland, maar toch. Als je dit op je in laat werken vergaat je toch het lachen? 'En toch, toch gaan we voort. Blijven we geloven in en werken aan een wereld waar alle mensen gelukkig kunnen zijn', zegt de pastoor.

Poes

Trefwoord(en):

kattebelletje 2013 - 22Op onverwachte momenten
hoor je de mooiste dingen, hoorde ik de pastoor zeggen. En hij vertelde hoe pater John uit Indonesië concelebrant op eerste pinksterdag in de Annakapel, in een slotwoordje zei, om met de apostel Paulus te spreken, dat drie dingen niet mogen worden vergeten. Verheug je over het leven, bid in de mate van het mogelijke, wees dankbaar en getuig van je dankbaarheid. En hij vertelde dat hij daarom dit jaar, onlangs was hij 55 jaar priester, een rondgang maakte rond al die plekken waar hij geweest was om te worden wie hij nu is. Mensen waar hij kwam vonden dat heel bijzonder, het gebeurt niet vaak dat ze je komen bedanken, zeiden ze. Een bijzonder verhaal vond de pastoor. Daarom vertel ik het u, want de Annakapel is maar klein.

Poes

Trefwoord(en):

kattebelletje 2013 - 21Gelukkig,
de pastoor is weer terug! En het is meteen weer hetzelfde liedje. Op pad, bellen, de iPad. Maar er wordt door hem wel meer opgeruimd in huis. Zijn handen zijn nog niet goed maar wel weer ietsje beter. En zoals altijd mensen op bezoek. Heel wat gesprekken. En de verhalen van de pastoor. Vaak heel boeiend. Zoals het verhaal over de kleine Kris. De pastoor ontmoette hem en zijn ouders en zusje in Turkije. Kris is erg spraakzaam. Vertelt volop over waarmee hijzelf allemaal bezig is en is oprecht geïnteresseerd in wat de pastoor allemaal doet. Wordt een Pfarrer ook betaald, vraagt hij, of doet hij dat 'ehrenambtlich'? Kris heeft misschien wel een vooruitziende blik.....? Kris is 'van huis uit' niet gelovig, maar doet zelf wel wekelijks mee met de catechese in het 'Pfarrhaus' van de Evangelische Gemeinde. Hij leert uit de bijbel, hij voelt zich een vriend van Jezus. Probeert goed te zijn voor mensen. 'Jij gelooft ook in God en werkt in de kerk?', zegt hij op een gegeven moment tegen de pastoor. 'Kun jij dan ook dopen?', vraagt hij. 'Ja', zegt de pastoor, 'dat doe ik ook'. 'Kun jij mij dan dopen?', vraagt Kris. Een onverwachte vraag in het verre Turkije. 'Een vraag die me bezighoudt', hoor ik de pastoor zeggen.

Poes

kattebelletje 2013 - 20Soms hoor ik de pastoor zeggen
dat hij het jammer vindt dat er geen zusters meer werken in de kerk. Er zijn wel biddende zusters maar geen zusters in ziekenhuizen of scholen actief. Of meewerkend in parochies. Wat hebben zusters vroeger veel goed werk gedaan. Iedereen weet dat lang niet alle zusters hebben geknepen en geslagen. Iedereen weet dat er vaak echte engelen van zusters waren. Die nooit keken op een uurtje meer of minder. Die werkten voor minder dan het minimumloon. En er waren ook zusters directrice of leidinggevend op vele plekken, die het uiterste presteerden zonder bonus. Sterker nog, dat zouden ze belachelijk gevonden hebben. Zusters in de parochie zou de pastoor heel graag zien. In een dienende kerk kunnen zusters ons allen tot voorbeeld zijn. Ons inspireren. En ze kunnen helpen bij catechese. Maar het is allemaal gauwer gezegd dan gedaan, weet ook de pastoor. Vandaag hoorde de pastoor weer iets dat hem verheugde. De paus heeft de bonussen in het Vaticaan afgeschaft. Ze waren niet torenhoog, maar toch. Een goed woord, een liefdevolle klop op de schouder, is de bonus voor elke gelovige die zich naar beste kunnen heeft ingezet. Onze paus vindt al die bonussen dus ook belachelijk. Kijk eens hoe hijzelf ons inspireert, en dat allemaal zonder bonus! Geen bonussen maar zusters, zegt de pastoor. Omdat het om mensen gaat!

Poes

Trefwoord(en):

kattebelletje 2013 - 19Heb je het al gehoord…
Nu de pastoor van een welverdiende vakantie met zijn familie geniet, heb ik mijn oor elders te luister gelegd.
Jessica vertelde:
De meesten van jullie kennen mij wel als een van de misdienaars van de Michaelkerk en de Franciscuskerk. Ik denk dat de meesten van jullie het al wel in de wandelgangen hebben gehoord, maar ik ga deze zomer jammer genoeg stoppen als misdienaar. Deze zomer gaan mijn moeder, oma en ik naar Aruba verhuizen. Ik heb daar veel familie wonen en vind het fijn wat dichterbij hun te zijn. De kerk, Pastoor Wiertz en jullie allemaal zal ik het meeste gaan missen. Maar zoals pastoor Wiertz mij een keer zei: “Jessica je moet hierom niet verdrietig zijn, maar je moet het zien als een nieuw kans in je leven met nieuwe uitdagingen”. Ja, wat is onze Pastoor een wijze en een lieve Pastoor. Altijd maakt hij tijd voor je als je even met hem een praatje wil maken. Ik vind hem een groot voorbeeld voor iedereen. Een van de dingen wat ik ook zo mooi vind aan onze pastoor is om te zien hoe hij van het gezang tijdens de mis kan genieten. Soms gaat hij zelf mee swingen en probeert hij ons als misdienaars mee te krijgen om ook mee te swingen. Ja, ik heb de tijd als misdienaar in onze parochie als een fijne en plezierige tijd ervaren. Ik ben er zeker trots op dat ik een misdienaar ben geweest en zo mijn bijdrage aan de kerk, en aan ons geloof, kon bijdragen. Daarom hoop ik dat meer kinderen die de communie hebben gedaan en zullen gaan doen, zich zullen aanmelden als misdienaar. Want onze kerk heeft ook ons nodig, om het tot een mooie mis te kunnen maken. Ik ben zelf zeker van plan om verder te gaan als misdienaar op Aruba. Mijn laatste keer als misdienaar zal zijn op 16 juni in de Michaelkerk. Ik hoop vele van jullie daarbij de zullen zien, om zo jullie gedag te kunnen zeggen. Ik wil dat jullie het zien als een gedag en niet als een afscheid, want ik weet, ook al is de afstand tussen ons heel groot, maar in ons hart en in ons geloof zullen we altijd dicht bij elkaar zijn.
Jullie allemaal bedankt voor de fijne en mooie tijd. Liefs Jessica, jullie misdienaar.
Is dat nou geen mooi verhaaltje geworden?

Poes

Trefwoord(en):

kattebelletje 2013 - 18De datum 1 juli komt dichterbij,
de datum waarop de pastoor nog maar van één parochie de pastoor zal zijn. Gaat ie dan ergens anders naartoe? Is er iemand die zich die vraag stelt? Kent u het antwoord? Op 1 juli gaan de huidige vier parochies, de Michaelparochie, de Willibrordusparochie, de parochie Breda Noord en de Bethlehemparochie op in de ene Augustinusparochie. Zal er dan minder werk zijn voor het team en de pastoor? Wat denkt u zelf? Gelukkig niet, zegt de pastoor. Hij hoopt dat er alleen maar meer vragen voor hem en het team komen. Er zal niet zoveel veranderen. Alhoewel het feit dat heel het gebied dan één parochie is allerlei veranderingen kan gaan betekenen. Maar daarvan wil het allerliefste niemand horen. Alles moet maar blijven zoals het is. Terwijl ik nou juist de pastoor hoor vertellen dat alles altijd in verandering is en ook moet zijn. Overal, ook in de kerk, ook in de parochie. Stilstand lijkt leuk, maar stilstaan is op termijn achteruitgang. Die ene nieuwe parochie doet ons klaar zijn voor de komende tijd, vindt de pastoor. Maar de parochie in al zijn facetten is slechts (nou ja, slechts) het voertuig. Waar het uiteindelijk op aankomt is onze binnenkant. Waar het op aankomt is hoe ons hart klopt van verlangen. Dan kunnen we bergen verzetten. Zegt de pastoor.

Poes

kattebelletje 2013 - 17Ik weet nog goed
dat de pastoor zei: 'De bisschop komt zo maar op bezoek'. Maar was dat wel zo, komt een bisschop zo maar op bezoek? Op zaterdagmiddag zou hij komen, rond een uur of drie, half vier. Ik zat boven aan de trap toen de bel ging en de bisschop binnen kwam. Het was nog in de pastorie die vast aan de oude Michaelkerk was gebouwd. De bisschop ging in de grote stoel zitten en ze gingen praten over van alles en nog wat. Een grote sigaar werd door de bisschop weggerookt. Toen ging de bisschop weer te voet naar huis. Bisschop Muskens. Zijn boek 'Wees niet bang' geeft een goed beeld van wie hij was en vooral ook van wat hem bewoog. Daarin leer je hem kennen. Tiny Muskens is dood. In zijn slaap gestorven. De bisschop met zijn uitspraken die aan het denken zetten. Mag je een brood stelen wanneer je niets hebt en hongerigen moet voeden? Is er een Naam voor God die verbinden kan? Priester m/v? De wijding van 'viri probati'?
De bisschop van de immense en intense bedevaart naar Rome. 'Moge uw leven een afspiegeling zijn van uw doopsel'. Dit was zijn zin voor eenieder daar gesproken. Tiny Muskens, bisschop, en u begrijpt wie dit zegt: rust in vrede.

Poes (en de pastoor)

Trefwoord(en):

kattebelletje 2013 - 16Kanniewaarzijn.....
gaat het echt warmer worden? Wat heb ik toch een lange winter achter de rug. Gelukkig ik niet alleen, maar samen met de pastoor en u allen. Je kunt goed merken dat op een gegeven moment iedereen de kou beu is. In de echte wintermaanden kun je best wat kou hebben, maar naarmate je de lente binnenglijdt verwachten we toch wat aangenamer weer. Of niet soms. Ik heb al wel even in de zon gelegen, en ik ben al wel even buiten geweest. Maar niet vaak en nooit te lang. En was er eens een mooie dag, dan was er plotsklaps weer die koude wind, zo echt onaangenaam. Zo'n koude wind die soms opeens ook kan waaien in levens van mensen, hoorde ik de pastoor zeggen. Ook in het leven is het niet altijd zonneschijn. Er zijn ook koude, gure dagen. De pastoor hoorde iemand zeggen dat ze op zo'n gure dag denkt aan de goede en mooie dingen in het leven. Dan komt er kracht en wordt het van binnen toch een beetje warm. Mensen zijn toch wijs en sterk. En altijd op de toekomst gericht, hoorde ik de pastoor zeggen. Ik ook trouwens. De lente komt er aan, hoorde ik zeggen. Zalliewaarzijn....?

Poes

Trefwoord(en):

kattebelletje 2013 - 15In de afgelopen dagen
hebben we weer heel wat mensen bij ons thuis mogen begroeten. Al die mensen spreken ergens over met elkaar. Ik lig ergens in een hoekje en luister. Iemand zei: 'We waren bij het gezin van mijn zoon logeren. We keken naar een uitzending van de eucharistieviering op de televisie. Maar voor het einde moesten we naar huis vertrekken. Ik zei tegen de kleinkinderen: 'Kijken jullie even tot het einde. Ook voor ons'. Zegt een van de kleinkinderen: 'Oma, we gaan graag met jullie mee naar de kerk, en we vinden het fijn om met jou en opa te bidden, wij geloven echt als we bij jullie zijn, en we geloven als jullie bij ons zijn, maar als jullie er niet zijn hebben we vrij'. Is dat nou niet een prachtig verhaal. Een verhaal dat tegelijkertijd tot nadenken stemt, zegt de pastoor. Zeg nou zelf, hoorde ik hem zeggen, er liggen toch volop kansen!

Poes

Kattebelletje 2013 - 14Eindelijk,
hoor ik de pastoor zeggen, eindelijk wordt er ook over geschreven. Het hoeft niet altijd meer te zijn. Minder is ook goed en soms zelfs beter. De pastoor vertelde over iemand die zich niet meer liet vervoeren in een auto met chauffeur maar zelf naar zijn werk fietste. Een wereld ging voor hem open. Mensen waren aardig, hij hoorde meer en hij zag heel andere dingen. En het was nog gezonder ook! Of die familie die 'Marktplaats' ontdekte nadat het salaris drastisch verminderde. Prachtige spullen kun je er vinden, zei de vader met een blij gezicht. Of de vrouw die lachend zei nu ook weer eens zelf te koken in plaats van steeds te gaan uit eten. En waarom die tweede auto die toch niet zo vaak gebruikt wordt in de garage laten staan? Gewoon weer een vakantie per jaar kan ook genoeg zijn. En: op een gegeven ogenblik maakt het niet meer uit of je nog meer verdient; het geeft je geen extra satisfactie. Eigenlijk is genoeg, genoeg. Maar ook: als iets steeds maar groter groeit (iedereen denkt toch dat dat moet) wil dat helemaal niet zeggen dat het ook beter wordt, dat je er beter geholpen wordt, dat je er beter je weg vindt (denk maar aan een winkel, een vliegveld, een station, een bedrijf, een tentoonstelling). Ik begrijp wat de pastoor bedoelt. Ik ben trouwens tevreden met de pastoor en hij is tevreden met mij. 'Anders' hoeft niet! Dat vinden we allebei.

Poes

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2013 - 13Bijzondere dagen zijn het,
de dagen van de Goede Week. Nog meer dan anders al, wordt bij ons thuis als het even kan, het leven van Jezus overwogen. Daarbij komt dat er gewoon veel is dat om de aandacht van de pastoor vraagt. Hij wil dat de dingen goed gebeuren. Dat hij wat van hem gevraagd wordt doen kan met heel zijn hart. En ook zijn hart heeft het druk, want er is ook droefheid waarmee hij zich erg verbonden voelt. Het doet hem goed dat overal zovelen in de weer zijn om er het beste van te maken. Alleen samen kan het lukken, daarvan is de pastoor overtuigd. Hij is blij dat zoveel mensen overal om ons heen spontaan zo positief reageren op onze paus Franciscus. Collega Paul (Verbeek, de andere vicaris. U kent hem misschien niet, ik wel) zei, zegt de pastoor: Een mens kan een heel verschil maken. Het is een tijd van hoop, zegt de pastoor. Een geweldig Paasfeest! Met in de Michaelkerk een Paaswake die rechtstreeks wordt uitgezonden op de televisie. Voor een eenvoudige kat is het te veel allemaal! Ik zou verdrinken in alles wat gebeuren moet. Gelukkig is de moeder van de pastoor een paar dagen bij ons thuis. Dat geeft mij een beetje houvast en huiselijkheid. De pastoor loopt in en uit, en als hij er is, dan is het kerk en werk. Weinig Poes. Tja, elk voordeel heb zijn nadeel... Maar ik ben het gewend. Maar weinig katten doen het, mag ik u Zalig Paasfeest wensen?

Poes

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2013 - 12Interessante mensen
mag ik bij ons thuis 'ontmoeten'. Nou ja, ik weet ook wel dat ze niet voor mij komen. Maar ik pluk wel de vruchten van heel veel gesprekken. Want ik lig er graag bij! Zo ook toen die mevrouw op bezoek kwam die vertelde over haar bronnen van spiritualiteit. Ieder jaar gaat ze op bedevaart naar Kevelaer. Kort maar krachtig. Een intense beleving die ze niet graag wil missen. Dicht bij Maria en met veel mensen samen. En ook ieder jaar gaat ze naar Taize. Omdat ik daarover al vaker heb horen spreken, weet ik waar dat ligt en weet ik wat dat is. Een oecumenische gemeenschap van broeders, in Frankrijk, die heel veel jongeren maar ook anderen ontvangt en laat delen in hun spiritualiteit. Geweldig toch om te horen hoe iemand zich geestelijk voedt. Ik zie haar stralen. De pastoor geniet ervan. Het doet hem goed. Zoals het hem ook goed doet dat onze paus Franciscus met heel eenvoudige woorden zegt dat we in de Kerk de Bron van ons geloof nooit mogen vergeten. Als Jezus Christus (Hij is de Bron) niet het fundament is valt de Kerk als een kaartenhuis in elkaar. Naar dat fundament is die mevrouw ook steeds op zoek. En heel velen met haar. Niemand wil dat zijn of haar leven als een kaartenhuis in elkaar valt. Heb ik dat niet mooi gezegd? Met dank aan paus Franciscus.

Poes

kattebelletje 2013 - 11Heel de wereld
verwacht veel, om niet te zeggen alles, van de nieuwe paus. In Afrika hopen ze dat ie strenger wordt omdat de wereld verloren dreigt te lopen. In Europa hopen we dat ie in staat zal zijn om de Kerk weer de aansluiting te laten maken met de wereld om haar heen. Wie kan al dat vele dat van hem verwacht wordt waar maken? Zoveel uitgesproken en vooral ook onuitgesproken wensen en verlangens. En dat allemaal terwijl de nieuwe paus vanaf het allereerste woord dat ie spreekt, vanaf zijn allereerste gebaar, door de media van heel de wereld gevolgd zal worden. Alles gewikt en gewogen. En als er iets fout gaat, zal dat genadeloos worden uitgemeten en misschien zelfs afgestraft. Een paar foto's en namen heb ik bij de pastoor voorbij zien komen. Van mannen uit Zuid Amerika, de Filippijnen, Italië. Ook de pastoor heeft zijn droom. Hij heeft geen favoriet. Dus wachten we thuis rustig af. Bidden om de werking van de heilige Geest kan altijd, zegt de pastoor. Sterker nog, ik hoorde hem zeggen dat we dat niet na mogen laten. Dat is ons aller bijdrage, zegt hij. Ik lig er bij en ik kijk er naar.

Poes

Trefwoord(en):

kattebelletje 2013 - 10Het verhaal van de vijgenboom
die nog een jaar de kans moet krijgen, zoals het evangelie van die zondag vertelt, nodigt iemand ertoe uit bij ons thuis het volgende verhaal te vertellen. 'Precies zoiets kan ik over een van mijn duiven vertellen. Ik was een echte duivenmelker. Ik had zo'n 80 duiven. Oudere en jonge. Goeie en minder goeie. Er was een jonge duif bij die niets presteerde. Het snelle vliegen wilde maar niet lukken. Maak dat beestje toch af, zei iemand tegen mij. Hij kost alleen maar voer. Maar ik zei dat ik hem nog een kans wilde geven. Dat ik het nog een jaartje met die duif wilde proberen, dat ik een goed gevoel bij hem had. Hij is nog zo jong, nog zo pril, zei ik. Hij moet ook de kans krijgen. Het is nog zo'n groentje. Die naam, Groentje, hield ie vanaf dat moment. Groentje kreeg van mij de kans en ik bleef in Groentje geloven. Een jaar later deed Groentje het prima. Uiteindelijk is hij mijn beste duif ooit geworden.' Is dat een mooi verhaal of niet? Ik zie aan de pastoor dat hij er ook van geniet. Zo wordt waar het in het evangelie om gaat echt 'uit het even gegrepen'.

Poes

Kattebelletje 2013 - 9Natuurlijk keek de pastoor naar 'de nacht van de paus' op de Duitse televisie. En natuurlijk keek ik met een oog mee. Inmiddels was een historische dag begonnen. 28 Februari 2013, de dag waarop de paus aftreedt. U had zo' n daad natuurlijk verwacht. Ik niet, ik ben maar een kat, alhoewel niet de eerste de beste. Nu dit gebeurd is, zou het zo maar kunnen dat er nog meer onvermoede gebeurtenissen plaats vinden. Ik heb wel eens gehoord dat als de heilige Geest begint te werken.... Waar ik dan aan denk? Nee, ik zeg niets, daar waag ik me niet aan. Ik geef de heilige Geest alle ruimte. Ik kan dat toch niet gaan invullen. Hoe zou ik nu kunnen weten hoe en waar de Geest gaat werken? Weet u wat ik onze pastoor pas nog paus Johannes XXIII heb horen na zeggen? 'Waar geduld is, is vreugde'. En ook dat is waar.

Poes

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2013 - 8We wonen nu al weer heel wat jaren samen in een huis. Eerst in Lepelstraat, later in Breda, in de vroegere pastorie van de oude Michaelkerk, en nu in ons huidige huis. Na het tamelijk wilde buitenleven heb ik moeten wennen aan het altijd binnen zijn. De pastoor hield dat de eerste jaren goed vol. Op een gegeven moment mocht ik 's avonds naar buiten. Ik liep niet weg. 'Ik ben toch niet gek!' Nu mag ik steeds naar buiten, als ik dat wil. Maar zo vaak wil ik dat niet. Want overdag ben ik vooral alleen in huis. De pastoor is nu eenmaal altijd op pad. En als hij dan 's avonds thuiskomt, dan vind ik het veel te gezellig om lekker in zijn buurt te liggen. En ik weet dat hij dat ook gezellig vindt. De pastoor in zijn vaste stoel, ik op het voetenbankje, de televisie aan en de pastoor ook nog aan het werk. Ons leven heeft zijn structuur. Ik ben echt blij dat ik de pastoor uitgezocht heb om voor mij te zorgen. Ik zou niets liever willen dan dat dit altijd zo blijft. Maar als kat van de pastoor weet ik een ding heel zeker....niets in het leven is voor altijd.

Poes

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2013 - 7 extraEen historische gebeurtenis.
Dat was het zeker. Paus Benedictus XVI die ons meedeelt dat hij terugtreedt. Op 28 februari om 20.00 uur. Vanaf dat moment is hij niet meer de paus maar weer kardinaal Ratzinger. Hij zal zich in een klooster in het Vaticaan terugtrekken maar hij zal niet in afzondering leven. Hij vindt zichzelf niet meer sterk genoeg naar lichaam en naar geest, om dit zware ambt naar behoren te vervullen. Iedere paus is op zijn manier bijzonder. Deze paus is bijzonder omdat hij zo groot is dat hij zich heel klein maakt. Hij is groot omdat hij toe kan geven dat hij zwak en kwetsbaar geworden is. En daar consequenties aan verbindt. Hij zet een stap die geen paus in zeshonderd jaar heeft gezet. En zo schrijft hij geschiedenis. Hij zet de deur open voor een nieuwe paus. Een paus waar de wereld veel van verwacht. Op de schouders van de nieuwe paus zal een grote verantwoordelijkheid gaan rusten. De pastoor bidt dat ze sterk genoeg mogen zijn. Ook de pastoor verwacht veel van de nieuwe paus, dat mag ik u best verklappen.
Poes

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2013 - 7In Bergen op Zoom
liep de pastoor, vertelde hij (en ik lag erbij toen hij 't vertelde, daarom kan ik 't u vertellen), toen zijn oog viel op een aansprekend schilderij. Een donkere avond was verbeeld. Drie mensen lopen door de koude nacht terug naar huis, verkleed zoals dat hoort tijdens het Bergen op Zoom's carnaval (wellicht weet u dat niet: boerenkiel, gordijn en hoed met bloemen). Je ziet dat het een goede avond (en nacht) is geweest. Nu hebben ze er de pas in. De handen in de zakken. Ze hebben het koud. Maar warm is hun hart. Het is de laatste avond van wat weer een mooie carnaval is geweest. Het zit er weer op voor een jaar. Aswoensdag staat voor de deur. De vastentijd begint. Een tijd met 'oude papieren'. Een tijd van bewust leven. Van extra nadenken over je leven. De tijd van je iets ontzeggen. 'Je ziet dat allemaal in het schilderij', zegt de pastoor, 'ik voel dit allemaal'. Het schilderij heeft hem geraakt, dat kan ik goed horen. Wat raakt u, vraag ik mij af. Waarvan wordt uw hart warm? Misschien is het goed om daar eens over na te denken in deze Veertigdagentijd. En over wie God voor u is, en Jezus, zou de pastoor zeggen.

Poes

Kattebelletje 2013 - 6Te laat schrijf ik erover
omdat ik het niet heb zien aankomen. Ook ik niet. Terwijl nu, nu je weet wat je weet, eigenlijk alles klopt. Dit moment was het moment. De koningin gaat aftreden. Niet omdat ze niet verder zou kunnen (ze voelt zich nog heel goed, zei ze zelf) maar omdat ze vindt dat ze het stokje nu over moet geven aan de generatie die het nu moet doen. Ze staat van harte de troon af aan haar zoon, onze toekomstige koning Willem Alexander. Hij is er klaar voor, dat drukt koningin Beatrix ons op het hart. En met hem noemt ze in een adem Maxima. Premier Rutte noemt Maxima meteen al onze toekomstige koningin. Dat is dan duidelijk. Zoals veel meteen al duidelijk is. Daar is goed over nagedacht (zo is onze koningin). Geen nevenfuncties meer voor de koning. Koningin Maxima behoudt wel haar huidige functies. De ouders van Maxima zijn er niet bij. Koningsdag vieren we op 27 april. Koning Willem Alexander en niet koning Willem IV. We vieren feest, natuurlijk vieren we feest, niet met ranja, maar ook niet al te uitbundig, want het is crisis. Ook onze 'Dichter des Vaderlands' treedt terug. Ramsey Nasr schreef op de valreep een gedicht vanwege de mededeling van de koningin. 'U was mijn jeugd', schrijft hij in zijn gedicht. 'O zoete onbereikbaarheid'. En hij dicht verder: 'Nu het verdriet om u heen komt bloeien'. Die laatste woorden voelen we met onze koningin mee. In alles een moeder en uiteindelijk helemaal. Een moeder voor haar kinderen, voor Friso, een moeder voor ons allemaal. Een echte koningin. Ook ik die zoveel zie en denk te weten, heb het niet zien aankomen. En zo ziet u maar: ook Poes is gewoon maar Poes, de kat van de pastoor. Dag koningin. Dat we u nog vaak als prinses Beatrix mogen zien!
Poes

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2013 - 5De boog
kan niet altijd gespannen zijn. Vandaag even iets leuks. Iets wat mij niet elke dag overkomt. En dat hoeft ook niet. Een aardig briefje bracht de pastoor mee. Vanuit Teteringen. 'Dankjewel Poes, voor al je stukjes met steeds jouw bespiegelingen'. En wat zat daarbij? Een smakelijk cadeautje. Drie doosjes lekker vlees. Het was niet voor de poes! U begrijpt dat ik het mij goed heb laten smaken. Ik schrijf graag, elke week weer. Ik ben blij met alle reacties die ik via de pastoor hoor. Ik ben heel blij met zo'n lekker hapje. Maar begrijp me goed: de pastoor zorgt prima voor mij. Dus bij deze ene keer mag het blijven.

Poes

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2013 - 4Oeioeioei
als dat maar goed blijft gaan. De dingen veranderen mettertijd, dat weten u en ik. Nu is de website veranderd. Daarin lopen we al vooruit en is er een site voor de vier parochies gebouwd (zo zeg je dat, heb ik begrepen). Hulde aan de bouwers die met veel kunde, liefde en geduld hebben gewerkt. Laat ik dat ook als kat van de pastoor vooral toch eens zeggen. Er moet nog veel worden toegevoegd en er zal voortdurend nog verandering en aanpassing plaats vinden. Ik hoorde trouwens dat het adres al heel hoog staat als je zoekt op augustinusparochiebreda.nl , en dat is iets dat ook mij vrolijk stemt (ook al kan ik niet computeren). Ik hoor ook wel een beetje gemopper omdat mensen het jammer vinden: de nieuwsbrief is zo heel anders te vinden. 'Hoe moet dat nu', hoor ik heel wat keren tegen de pastoor zeggen. Hij weet het ook niet en ik al helemaal niet. Maar ook deze moeilijkheid is opgemerkt en is met al het andere 'under construction'. 'Het gaat er juist om alles te verbeteren en voor mensen gemakkelijker te maken', zeggen de bouwers, 'en zoals we dit nu ontwikkelen gaan we helemaal met de tijd mee'. Kijk maar eens op onze site, klik maar eens op de nieuwsbrief. Geef door wat u ervan vindt. 'We helpen elkaar, graag!', en dat hoor ik ook de bouwers tegen de pastoor zeggen.

Poes

Kattebelletje 2013 - 3Iedere week is weer anders
en voortdurend zijn bij ons thuis andere thema's aan de orde. Dat zal bij ons niet anders zijn dan bij u. Soms herken ik de eigen thema's van de pastoor. Soms hoor ik thema's doorklinken uit de wereld om ons heen. Soms komt er bezoek bij de pastoor en klinken er woorden als 'de kerk moet de taal van de mensen spreken' en 'de kerk moet de wereld van de mensen leren kennen'. De laatste tijd klinkt het weer meer als: 'hoe kunnen mensen van de kerk zo spreken dat mensen luisteren en nog liever, dat mensen geraakt worden.' Dat is een moeilijke opgave in een veranderde wereld met veranderde mensen die uit ondervinding of van horen zeggen het bedillerige beter weten van de kerk 'gehad hebben'. Misschien zouden we gewoon kunnen zeggen dat we als mensen van de kerk niet meer zo maar voor iedereen spreken. En misschien zou het goed zijn als we ons realiseren dat ook de mensen die zich verbonden voelen met de kerk, niet zo maar meer vol kerkelijk aan te spreken zijn. Woorden van de mensen van de kerk zouden meer verbindend mogen zijn. Meer vanuit de Liefde mogen klinken. 'Moge God jullie allemaal zegenen, lieve mensen, jullie en allen die jullie lief zijn'. Woorden van paus Johannes XXIII. 'C'est le ton qui fait la musique', zegt de pastoor.
Ik ben benieuwd naar volgende week.

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2013 - 2Nog nooit eerder
was de pastoor thuis met oud en nieuw. Dit jaar wel. We hadden gasten en het liep allemaal heel goed. Ik hoefde niet bang te zijn voor het vuurwerk. Ik lag rustig in de kamer. Voor de brandende haard. Over de viering op Oudejaarsavond was de pastoor erg te spreken. Veel mensen waren er om het oude jaar samen af te sluiten. Mensen uit alle vier de parochies. En ook op Nieuwjaarsdag was het een sfeervolle viering waarin gebeden werd om zegen. En ook daarbij waren velen uit alle vier de parochies aanwezig. Tijdens een ongedwongen hartelijke ontmoeting erna, wenste velen elkaar een zalig Nieuwjaar. Er was echt een gevoel van 'samen'. Dat maakte de pastoor en velen gelukkig. De pastoor vertelde thuis over een mevrouw die hem erover aansprak dat ze het geweldig vond dat in de nieuwjaarsviering ook de mensen in de kerk bewierookt werden. Niet alleen het altaar, niet alleen eer brengen aan God, maar ook de gewone mensen in de kerk bewieroken, omdat zij af en toe ook behoefte hebben aan waardering, aan lof en eer, omdat zij het leven leven zoals het op hen af komt, met alle moeilijkheden en met alle vreugden. Zo'n moment raakt iedereen. Het doet je goed. 'Zo heb ik het ervaren', zei ze. De pastoor heeft haar geantwoord dat ze precies midden in de kern treft. Zo ziet de kerk ook het bewieroken van de mensen tijdens de viering. Daarom doen we dat. En hij zei haar dat Poes, als hij dit hoorde, hier beslist over zou schrijven. En wie kent mij als geen ander: de pastoor. Voilà.

Poes

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2013 - 1De moeder
van de pastoor was bij ons rond de kerstdagen. Dat is traditie en erg leuk. Gezellig in huis. Het is altijd boeiend voor mij om te horen wat de moeder van de pastoor onbevangen allemaal opmerkt over wat ook ik al de allergewoonste zaak van de wereld vind. Over wat de pastoor doet wil ik het deze keer niet hebben. Maar wat ze ook tegen de pastoor zei was: ' Wat spreek jij toch een verschillende mensen, en altijd weer over heel verschillende dingen. Mensen vragen van alles en je moet het allemaal ook maar weten en je weet het nog ook'. En ze zei ook dat het een hele kunst is om met al die mensen in alle parochies maar ook nog in ander verband (het bisdom), om te gaan. Een hele kunst is het om met allemaal die verschillende mensen samen te werken. En om dan ook nog met elkaar de parochies (en het bisdom) op te bouwen, en alles in eenzelfde richting te laten bewegen. 'Ik weet niet hoe je dat allemaal doet', zei ze tegen de pastoor. De pastoor kijkt er niet echt van op. Het is een talent dat ik heb, vindt hij, en met de talenten die je gegeven zijn moet je aan het werk. Vanzelfsprekend vindt de pastoor dat. En ik, de kat in huis, dus ook. Pas als de moeder van de pastoor er iets over zegt, valt het me op.....

Poes

Kattebelletje 2012 - 52Zo vlak voor het kerstfeest zet ik mij ertoe gedachten toe te vertrouwen aan het papier, gedachten die u gaat lezen na kerstmis. Ook voor de kat in de pastorie is het maken van zo'n sprong in de tijd niet altijd even gemakkelijk. Het voor de deur staande kerstfeest is immers altijd heel nadrukkelijk in je gedachten aanwezig. En terecht! En nu is dat feest dus alweer voorbij. Hebt u het goed kunnen vieren? In goede verbondenheid en met aandacht voor elkaar? Met aandacht voor het Kind in de kribbe? Ik ben heel wat uren alleen geweest, die dagen. Maar u weet het ( en de pastoor vindt dat wel eens gemakkelijk ), een kat is eigenzinnig en vermaakt zich wel ( en zo is dat ). Hoe was dat met u? Was u alleen of met anderen samen? Kon u zich vermaken? Langzaam maar zeker komt het oude jaar aan zijn eind ( het moet nu trouwens nog de 21e worden....laat het de pastoor niet horen dat ik dit schrijf. Onzin vindt hij dat ) en staat het nieuwe jaar op het punt om te beginnen. Ik ben in dat nieuwe jaar alweer 14 jaar bij de pastoor....maar ik voel me nog goed. Nu nog wel, maar ik word duidelijk wat ouder....zegt de pastoor. Lieve mensen, zo lang ik kan blijf ik vertellen wat ik hoor, en zie en mee maak. Er gebeurt een hele boel om me heen. En ik heb heel veel uit eerste hand. Ook al ben ik maar een kat (nou ja, maar), toch wens ik u een heel goed nieuwjaar!

Poes

Kattebelletje 2012 - 51'Je kent dat liedje toch',
hoorde ik de pastoor zeggen. 'Het zijn de kleine dingen die het doen'. Zo kwam de pastoor thuis na de eerste van vier informatieavonden met betrekking tot de toekomst van onze vier parochies op weg naar de ene Augustinusparochie. Een kort gesprekje heeft hem hoopvol gestemd. Een beproefde gelovige van negen-en-tachtig, zei tegen hem: 'Het was een heftige boodschap. Niet helemaal onverwacht. Maar we gaan er toch zeker wat van maken. En meer dan 'wat'. We gaan doen wat we kunnen. Ik ook. Wat ik nog kan doen zal ik doe. Ik kan ook niet anders. Het geloof zit me in de genen. Wat heb ik al veel voor mijn leven gekregen tijdens de vele vieringen. Daar is trouwens niet zo veel voor nodig. Het gebeurt niet elke keer. Maar een kort moment, een enkel woord, het kan je diep raken. Je kunt er soms weer een hele tijd op vooruit. Ik ben 'de Kerk' daarvoor eeuwig dankbaar. Als ik de pastoor zo 'in zijn kracht' hoor, dan ben ik er als de kippen bij om u dat te vertellen.

Poes

Kattebelletje 2012 - 50Alles kost geld,

en wat ik steeds maar hoor is dat er bezuinigd moet worden. Op vele fronten. Ook RKK. Er is van alles bedacht om RKK binnen het omroepbestel te korten. En nog voordat het besluit om te bezuinigen van zes naar drie miljoen zijn beslag kan krijgen is alweer besloten dat geloven zich vooral achter de voordeur afspeelt en geen zendgemachtigde behoeft. RKK wippen dus. Besparing van zes miljoen. Niet veel op het totaal, maar wel te midden van alle bezuinigingen meteen ook een duidelijk punt voor wie van zendgemachtigden op een religieuze grondslag af willen. Het heeft gevolgen voor bijvoorbeeld Kruispunt. Het geloofsgesprek. En de eucharistieviering. Wie zendt deze identiteitsprogramma's vanaf 2016 uit? De KRO zult u misschien zeggen. Maar bedenk wel dat de KRO in gesprek is met de NCRV om samen een nieuwe omroep te vormen. Hoe onderhandelt men daar de RKK programmering 'in'? Wie gaat dat bewaken? Als pastoriekat lig ik erbij en luister ernaar. Ik zou niet weten wat te doen. Ik hoor wel van de pastoor dat alles ontzettend in beweging is. Maar waar beweegt het allemaal naartoe? Weet u het?

Poes

Kattebelletje 2012 - 49'Het is me toch wat',
zei de pastoor, toen hij thuis kwam na de algemene parochieavond. 'Als ik het niet gedacht had'. Op de vraag 'wat gaat u nou doen als er dadelijk rond 'Oud en Nieuw' geen viering is in de kerk van uw parochie', antwoordde iemand meteen eerlijk: 'Ik denk dat ik dan maar eens een jaartje oversla en afwacht of het volgende jaar de viering weer wel gewoon bij ons is'. De verwachtingen dat parochianen mee voltrekken dat 'de parochie daar is waar wij afspreken dat zij zal zijn', zijn niet hoog gespannen. 'Hoe moeten de mensen er komen? Ze kennen de andere kerken toch niet. Ze kennen de mensen niet die in de andere kerken komen. De mensen kijken wel naar de televisie. De mensen zullen zich daar niet voor inspannen'. 'Het is allemaal wel eerlijk', zegt de pastoor, 'maar we bouwen hiermee onze parochie niet op. Dat belooft niet veel goeds'. De toekomst van de Kerk, niet alleen bij ons maar overal, zal staan of vallen met de keuze die mensen maken om mee te vieren, om mee te doen. Om zich in te zetten. Verantwoordelijkheid te dragen. Vanaf medio volgend jaar zijn we een Augustinusparochie, opgebouwd uit vier parochiekernen. De vitaliteit van de ene parochie is onlosmakelijk verbonden met de vitaliteit van de parochiekernen. Dat vraagt veel van iedereen. Maar als het gaat lukken zal het ons allen ook veel geven. Een parochie die in staat is het geloof in de verrezen Heer te leren, te vieren en te doen. In de wereld van vandaag. Alleszins alle moeite waard. Een uitdaging voor eenieder die gelooft. Een jaartje overslaan is dan eigenlijk geen optie. De parochie zal daar zijn waar wij afspreken dat ze is. Deze tijd is onze tijd. Wij zijn de tijd.

Poes

Kattebelletje 2012 - 48De Communiewerkgroep

deed het goed vanavond, hoorde ik de pastoor zeggen toen hij thuis kwam na afloop van de eerste ouderavond ter voorbereiding op de eerste heilige communie voor de Michaelparochie en de parochie van Teteringen. Daardoor vond de vraag die gesteld werd aan het einde van de avond weerklank bij veel ouders. Zij denken er over na of zij inderdaad deel uit willen gaan maken van de communiewerkgroep die de voorbereiding draagt. Doe het nou, had de pastoor gezegd. Het is belangrijk voor de opbouw van de parochies maar het kan ook heel belangrijk voor jezelf zijn. Je bent met belangrijk vrijwilligerswerk bezig en je raakt wat meer gesetteld binnen de parochie. Misschien dat enkelen op korte termijn ja zeggen. Dan gaan we met elkaar enthousiast en vol goede moed op weg. Aan het werk om onze kinderen binnen te voeren in de kern van ons kostbare geloof. De pastoor is en blijft een rasoptimist. En we weten...vaak krijgt hij gelijk.

Poes

Kattebelletje 2012 - 47Poes,
het zijn serieuze tijden voor de mensen, hoor ik de pastoor verzuchten. Er valt weinig te lachen. In de wereld, in het leven om ons heen, in de kerk. De broekriem aanhalen, je heroriënteren, het kan niet meer zoals het was. Mensen her en der hebben het er, begrijpelijk, moeilijk mee. Wie zou het er niet moeilijk mee hebben als je ergens aan den lijve door getroffen wordt. In de serieuze tijden voor onze parochies vindt binnenkort het gesprek met de parochianen plaats. Hoe is de stand van zaken. Wanneer worden we een Augustinusparochie. De pastoor roept uit dat iedereen daar welkom is. Alle parochianen van alle vier de parochies. In het Newmancollege (Verviersstraat 4) op 28 november vanaf 19.30 uur. De pastoor (en met hem het team en de besturen) rekent ook op u en op jou! En o ja, roept de pastoor, Poes, als je toch bezig bent: op 2 december is de volgende mediaviering, om 10.30 uur in de Michaelkerk. Vraag even of velen daar naartoe komen om mee te vieren. De vorige keer waren er velen en dat was geweldig. Dat vonden ook velen die via de televisie meevierden.

Poes

Kattebelletje 2012 - 46Helemaal beduusd
kwam de pastoor thuis. Het bosje bloemen dat hij bij zich had zette hij meteen in het water. Kijk toch eens hoe mooi, hoorde ik hem zeggen. En nog mooier vond de pastoor de reden waarom. Hij had een gesprek gevoerd over een moeilijk onderwerp, maar op een goede manier. Het is goed om open en eerlijk met elkaar te kunnen spreken. Ook als je weet dat niet alles helemaal kan zoals jij zou willen. Het is goed om met elkaar de pijn te delen die veranderingen doen. Het is goed om te vertellen wat je liever zou zien
Toen de pastoor op het punt stond weg te gaan, gaf die ander hem een bosje bloemen.
Je bent als onze vriend binnen gekomen, en we willen graag dat je als onze vriend ons huis ook weer verlaat Dit bloemetje moge dit duidelijk maken Ook als een dankjewel voor alles wat jij en je collega s doen.
Ook als een blijk van vertrouwen. Als kat van de pastoor heb ik dit allemaal van horen zeggen.
En u weet het weer van mij.

Poes

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2012 - 45Sint Maarten, het lichtfeest voor de kinderen
Ze lopen met hun lichtjes door vele straten
Hun ouders houden hun kroost in de gaten
Zodat niemand hen zal kunnen hinderen.

Bij iedere deur zingen ze een toepasselijk lied
Vroeger bedelden ze om een appel of een peer
Maar dat doen ze tegenwoordig niet meer
Het gaat nu om het snoepgoed, dat is favoriet.

Sint Maarten was een goedheilig persoon
Hij gaf zijn halve winterjas aan een bedelaar
En deze was hem hiervoor zeer dankbaar
Mensen helpen, hij vond het heel gewoon.

Sint Maarten, een voorbeeld voor iedereen
Hij was met het lot van arme mensen begaan
Vertrouwde op God de Heer in zijn bestaan
Ging zijn eigen weg, maar was nooit alleen.

Fedde Nicolai

Trefwoord(en):

Kattebelletje 2012 - 44BIJEENKOMST BEWEGING VAN BARMHARTIGHEID BREDA. Op maandag 6 februari om 19.30 uur komt de Beweging van Barmhartigheid weer bijeen in de Michaelkerk. De bijeenkomst op 6 februari staat in het teken van de lezing van de dag: Mc. 6, 53–56. Dit evangelie gaat over de genezing van zieken door Jezus. Ook wij we gaan regelmatig met zieken op weg. Doen we dat met vertrouwen? Vertrouwen in Hem?

Trefwoord(en):
Aanmelding nieuwsbrief
1. Kopieër de volgende regels net voor het afsluiten van de <⁄ head> tag.